Ang ketong (leprosy) ay isang malubhang nakakahawang sakit na dulot ng mycobacteria - Mycobacterium leprae at Mycobacterium lepromatosis, na nakakaapekto sa balat, mauhog na lamad ng upper respiratory tract, peripheral nerves at internal organs. Sa ketong, ang hitsura ng isang tao ay matingkad na pumangit, kaya naman noong sinaunang panahon sila ay tinawag na "ketongin" at pinalayas mula sa mga pamayanan.
Sa Russia, kasalukuyang may humigit-kumulang 700 mga pasyente na may ketong, ang ilan sa kanila ay nakatira sa mga kolonya ng ketongin - mga dalubhasang paggamot at mga institusyong pang-iwas, na mga organisasyonal at metodolohikal na mga sentro para sa paglaban sa ketong. Ngayon, ang napapanahong pagsusuri ng sakit at sapat na paggamot ay humantong sa kumpletong paggaling. Kung hindi, ang mga pasyente ay mananatiling malalim na may kapansanan habang buhay.
kanin. 1. Sa larawan, may ketong ang isang babae. Maramihang lepromas sa mga kamay at mukha.
Diagnosis ng ketong
Kung pinaghihinalaang may ketong, ang pasyente ay susuriin ng mga highly specialized specialists - isang dermatologist, isang neurologist at isang infectious disease specialist.Ang mga pagbabago sa katangian sa mauhog lamad at balat na may pagkawala ng sensitivity, ang data mula sa mga pamamaraan ng pananaliksik sa laboratoryo ay isinasaalang-alang, ang pangunahing kung saan ay ang pagtuklas ng Mycobacterium leprosy sa mga scrapings at biopsy na materyal sa panahon ng pagsusuri sa bacterioscopic, pagsusuri sa histological at pagtuklas ng pathogen DNA gamit PCR.
Ito ay hindi nagkataon na ang ketong ay tinatawag na "dakilang tagagaya" ng iba't ibang uri ng mga sindrom. Ang mga pagbabago sa balat sa iba't ibang yugto ng sakit ay katulad ng erythema nodosum, allergic vasculitis, dermatomyositis, pityriasis rosea, makinis na mycosis ng balat, eksema, tuberculosis, sarcoidosis, neurofibromatosis, tertiary syphilis, toxicerma, lichen planus, leishmaniasis, atbp.
Ang isang doktor ay dapat maghinala ng ketong kung mayroong pagbaba o pagkawala ng sensitivity sa ilang bahagi ng katawan (paresthesia), madalas na pagkasunog, pagkontrata ng ika-5, ika-4 at ika-3 daliri ng itaas na paa't kamay, simula ng pagkasayang ng kalamnan, matigas na paa at kamay, paulit-ulit na mga sugat sa ilong, trophic ulcers atbp. Ang estado ng innervation ng elemento sa ilalim ng pag-aaral ay may diagnostic na kahalagahan. Sa ketong, mayroong paglabag sa sakit, pandamdam at sensitivity ng temperatura. Sa palpation, ang pampalapot ng mga nerve trunks ay napansin.
kanin. 2. Ang larawan ay nagpapakita ng tuberculoid (kaliwa) at lepromatous (kanan) na ketong.
Bacterioscopic na pamamaraan ng pananaliksik
Ang materyal para sa bacterioscopic na paraan ng pagsusuri ay mga scrapings ng nasal mucosa at mga apektadong lugar ng balat, discharge mula sa ulcers at biopsy material. Ang mga smear ay nabahiran gamit ang Semenovich-Martsinovsky o Ziehl-Neelsen na pamamaraan.Ang mycobacteria leprosy sa ilalim ng mikroskopyo ay may mantsa ng ruby sa kulay, may hitsura ng mga tungkod, ay matatagpuan nang isa-isa, sa anyo ng mga pakete ng sigarilyo o spherical cluster. Ang mga dulo ng bakterya ay bilugan o bahagyang matulis.
kanin. 3. Sa mga pahid, ang mga pathogen ng ketong ay kulay ruby at matatagpuan nang isa-isa o sa mga kumpol, na kahawig ng mga pakete ng sigarilyo o mga lobo.
Histological na pagsusuri
Ang biopsy material ay ginagamit para sa histological examination. Depende sa uri ng ketong, ang mga granuloma ng lepromatous, tuberculoid o borderline na uri ay matatagpuan. Sa lepromatous na uri ng sakit, ang mga granuloma ay binubuo ng foamy macrophage na pinalamanan ng mycobacteria, lymphocytes, plasma cells, at fibroblasts. Sa uri ng tuberculoid ng ketong, ang mga granuloma ay binubuo ng mga epithelioid cells na napapalibutan ng mga lymphoid cells at naglalaman ng maliit na bilang ng mga pathogens.
kanin. 4. Histological section. Ang larawan ay nagpapakita ng leprosy granuloma.
Pagsusuri sa lepromine
Ang lepromin test ay isa sa mga allergy test. Ito ay hindi ginagamit para sa mga layunin ng diagnostic, ngunit ito ay may malaking kahalagahan para sa pagtukoy ng immunological na estado ng pasyente na may kaugnayan sa Mycobacterium leprosy. Sa tulong nito, natutukoy ang uri ng ketong, natutukoy ang regimen ng paggamot at pagbabala ng sakit.
Kapag nagsasagawa ng pagsusuri sa lepromin, ang allergen (lepromin) sa halagang 0.1 ml ay iniksyon nang intradermally sa gitnang bahagi ng bisig (tulad ng kapag nagsasagawa ng Mantoux test). Susunod, pagkatapos ng ilang oras, ang sample ay sinusuri.
Ang allergen (lepromin) ay inihanda mula sa homogenates ng mga apektadong tisyu ng isang taong may sakit o armadillo, na naglalaman ng isang malaking bilang ng mga pathogen ng ketong, na sinusundan ng isterilisasyon sa isang autoclave at pagsasala.
Ang lepromin test ay naitala pagkatapos ng 48 oras. Sa kaso ng sakit, lumilitaw ang isang lugar ng hyperemia sa balat sa anyo ng isang spot o papule (reaksyon ng Fernandez).
Pagkatapos ng 2 - 4 na linggo ng pagkakasakit, lumilitaw ang isang node sa lugar ng iniksyon ng lepromin. Kasunod nito, ang node ay madalas na sumasailalim sa nekrosis at pagkakapilat (Mitsuda reaction).
Ang isang positibong pagsusuri sa lepromin ay naitala para sa tuberculoid leprosy at nagpapahiwatig ng isang paborableng pagbabala ng sakit. Sa lepromatous na uri ng ketong, nawawala ang immunological reactivity ng katawan at nagiging negatibo ang lepromin test. Ang pagbabala sa kasong ito ay hindi kanais-nais.
kanin. 5. Pagsusuri sa lepromine. Reaksyon pagkatapos ng 48 oras (larawan sa kaliwa), reaksyon pagkatapos ng 3 - 4 na linggo (larawan sa kanan).
Pagsubok gamit ang nikotinic acid
Kung lumilitaw ang mga batik sa balat, ang pagsusuri na may nikotinic acid ay nagbibigay kaalaman tungkol sa ketong - isang hindi nakakapinsala, simple, ngunit hindi palaging epektibong pamamaraan. Ang 1.0 ml ng isang 1% na solusyon ng nikotinic acid ay ibinibigay sa intravenously. Sa ketong, ang mga pantal ay namamaga at nagiging pula sa loob ng 2 hanggang 3 minuto.
Serological diagnosis
Ang mga serological na pamamaraan ay bihirang ginagamit dahil sa mababang antas ng anti-leprosy antibodies sa sakit. Ginagamit ang immunofluorescence reaction na may luminescent sera. Isang pamamaraan para sa enzyme immunoassay ay binuo, batay sa pagtuklas ng mga antibodies sa FGL-1 antigen (phenolic glycolipid).
Sa lepromatous leprosy, ang mga antibodies ay napansin sa 95% ng mga kaso, na may tuberculoid leprosy - sa 50% ng mga kaso.
kanin. 6. Makikita sa larawan ang mga taong may ketong. Maramihang lepromas sa mukha.
Molecular genetic na pamamaraan
Ang mga diagnostic ng PCR ay nangangako para sa pag-diagnose ng ketong.Ginagawang posible ng pamamaraan na makita ang pathogen DNA kahit na may mababang nilalaman ng mycobacteria sa materyal na pagsubok.
kanin. 7. Pinsala sa mga paa dahil sa ketong.
kanin. 8. Ang larawan ay nagpapakita ng x-ray ng paa ng isang pasyenteng may ketong. Mayroong osteolysis (resorption) ng mga phalanges ng mga daliri, pagkasayang ng buto at joint deformities na may mga pathological subluxations.
Bioassay
Ang mga biotest para sa ketong ay ginagawa sa mga daga (ang Japanese dancing mouse ang pinakasensitibo) at armadillos. Sa mga daga, sa lugar ng pangangasiwa ng leprosy homogenate, nabuo ang isang infiltrate, kung saan matatagpuan ang mycobacteria ng ketong. Ang mga Armadillos ay nagkakaroon ng maraming lepromas.
kanin. 9. Pagse-set up ng bioassay sa isang armadillo.
Ang paggamot sa ketong ay isinasagawa sa dalubhasang paggamot at mga institusyong pang-iwas - mga kolonya ng ketongin. Sa mga kolonya ng ketongin, ang mga pasyente ay hindi lamang tumatanggap ng paggamot, ngunit nakatira din sa mga bahay, nagsimulang magsasaka, at nakikibahagi sa iba't ibang gawain. Sila ay ganap na sinusuportahan ng estado. Ang mga taong may kapansanan ay binabayaran ng pensiyon.
Sa kabuuan, ngayon ay may humigit-kumulang 700 mga pasyente sa Russian Federation na nakatira sa 4 na kolonya ng ketongin na matatagpuan sa Astrakhan, Tver, rehiyon ng Moscow at Teritoryo ng Krasnodar.
Ang maagang pagsusuri at napapanahong paggamot ng ketong ay humahantong sa kumpletong pagpapagaling ng pasyente nang walang mga kahihinatnan.
Mga gamot para sa paggamot ng ketong:
Dapsone (isang gamot mula sa grupong sulfone, na binuo noong 1940. Mula noong 1960, nagsimulang mairehistro ang paglaban sa gamot na ito).
Rifampicin (antibiotic ng ansamycin group. Binuo noong unang bahagi ng 1960s).
Clofazimine (quinone imine dye batay sa phenazine4).
Clarithromycin (isang macrolide antibiotic).
Minocycline (tetracycline antibiotic).
Ofloxacin (antibiotic ng fluoroquinolone).
Ang pinagsamang therapy sa gamot ay ginagamit upang gamutin ang ketong. 2 o 3 gamot ang inireseta. Ang Rifampin at Dapsone ay inireseta sa lahat ng pasyenteng may ketong. Ang Clofazimine ay inireseta para sa pinagsamang mga impeksiyon. Mula noong 1995, ang WHO ay nagbigay ng mga gamot sa paggamot ng ketong nang walang bayad sa lahat ng mga pasyente sa mundo.
Ang tagal ng paggamot para sa ketong ay 3 - 10 taon. Sa una, ang paggamot ay isinasagawa sa isang setting ng ospital. Dagdag pa, kung ang mga pagsusuri para sa Mycobacterium leprosy ay negatibo, ang pasyente ay ililipat sa paggamot sa outpatient. Para sa lepromatous na uri ng ketong, pagkatapos makumpleto ang pangunahing kurso ng paggamot, ang mga panghabambuhay na kursong anti-relapse ay isinasagawa.
Sa panahon ng rehabilitasyon, ang mga pasyente ay inireseta ng mga physiotherapeutic procedure. Upang maiwasan ang pag-unlad ng contractures, inirerekumenda na magsuot ng orthopedic aid at mga espesyal na sapatos.
kanin. 10. Ang mga contracture (larawan sa kaliwa) at pagkawala ng mga daliri at paa (larawan sa kanan) ay malubhang kahihinatnan ng ketong.
Ang pagsasagawa ng pangkalahatang kalusugan at sanitary na mga hakbang, ang pag-obserba ng mga personal na kalinisan para sa pasyente at mga miyembro ng kanyang pamilya ay ang batayan para sa pag-iwas sa ketong.
Mga pangunahing hakbang sa pag-iwas:
Maagang (napapanahon) pagkilala sa mga pasyenteng may ketong.
Paghihiwalay ng mga bacterial excretors sa panahon ng pangunahing kurso ng paggamot.
Preventive (preventative) na paggamot ng mga contact person na nakatira kasama ng pasyente.
Dati, ang mga batang ipinanganak ng mga pasyente ay hiwalay sa kanilang ina. Ngayon, napapailalim sa matapat na paggamot at pagsunod sa mga kinakailangang sanitary at hygienic na mga hakbang, ang bata ay naiwan sa ina. Sa pamamagitan ng kanyang gatas, ang sanggol ay tumatanggap ng mga gamot na ginagamit ng ina upang gamutin siya, na pumipigil sa pag-unlad ng sakit.
Sa mga batang nabakunahan ng BCG vaccine, ang ketong ay nangyayari sa banayad na anyo.
