Teniarinhoz (tasiemiec bydlęcy)

Tasiemce bydlęce są rodzajem pasożytniczego tasiemca. Robak ma żywiciela stałego (człowieka) i pośredniego (bydło). Osoba zostaje zarażona poprzez zjedzenie mięsa zakażonego pasożytem, ​​który w jelitach rozwija się do postaci dorosłej. Bydlęcy tasiemiec bez leczenia w organizmie człowieka może żyć 18 – 20 lat. W tym czasie pasożyt dorasta do 10 metrów, produkuje do 11 miliardów jaj, które przedostają się do środowiska zewnętrznego wraz z kałem. Zwierzęta zarażają się jajami robaków poprzez jedzenie siana, trawy, picie skażonej wody, a także z gleby. W ich ciele robaki rozwijają się w płetwy, które znajdują się w mięsie i wyglądają jak białe bąbelki - przyszłe pasożyty. Tasiemiec bydlęcy wywołuje u ludzi chorobę teniarhynchozy, która objawia się objawami uszkodzenia przewodu pokarmowego, często o łagodnym przebiegu.