Objawy i leczenie zapalenia gruczołów potowych

Hidradenitis to ropne zapalenie apokrynowych gruczołów potowych. Przyczyną choroby są najczęściej gronkowce, rzadziej - paciorkowce, Escherichia coli i Pseudomonas aeruginosa, Proteus.

Hidradenitis występuje równie często u mężczyzn i kobiet. Choroba występuje od okresu dojrzewania i praktycznie nie występuje w starszym wieku z powodu wygaśnięcia aktywności gruczołów potowych.

Ryż. 1. Ropnie pod pachą w przebiegu choroby mają kształt stożkowy (popularnie zwane „wymionem suki”).

Ryż. 2. Zdjęcie przedstawia zapalenie gruczołów potowych u kobiet.

Ryż. 3. Hidradenitis w okolicy krocza i wokół odbytu częściej występuje u mężczyzn.

Krótko o gruczołach potowych

W organizmie człowieka występują dwa rodzaje gruczołów potowych: ekrynowe i apokrynowe. Ekrynowe gruczoły potowe zlokalizowane w głębokich warstwach skóry na całej powierzchni ciała, z wyjątkiem żołędzi prącia, napletka i czerwonego brzegu warg. W obszarze dłoni i podeszew gruczoły zlokalizowane są w podskórnej tkance tłuszczowej. Ekrynowe gruczoły potowe biorą udział w termoregulacji organizmu.

Gruczoły potowe apokrynowe zlokalizowane pod pachami, na narządach płciowych, w kroczu, wokół odbytu i w obszarze barwnikowym wokół sutków. Gruczoły potowe apokrynowe nie biorą udziału w termoregulacji, lecz ulegają aktywacji pod wpływem stresu. Zapach potu i jego lepkość zależą od stopnia zniszczenia komórek wydzielniczych. Gruczoły potowe apokrynowe nie działają u dzieci, a u osób starszych ich funkcja gwałtownie słabnie.

Ryż. 4. Kłębuszek wydzielniczy i wąski przewód wydalniczy są głównymi strukturami gruczołów potowych.

Krocze u mężczyzn i pod pachami u kobiet są częstymi miejscami zapalenia gruczołów potowych.

Jak rozwija się zapalenie gruczołów potowych?

Przyczyną choroby jest Staphylococcus aureus i biały.

• Kiedy bakterie przedostają się do przewodów wydalniczych gruczołów potowych, zaczynają się namnażać.
• Kanał gruczołu potowego jest zablokowany przez zrogowaciały czop.
• Wytwarzająca się wydzielina, która nie ma ujścia na zewnątrz, rozciąga gruczoł.
• Nagromadzona wydzielina jest dobrą pożywką dla namnażania się bakterii.
• Gruczoł potowy ulega zapaleniu i przewód pęka.
• Infekcja rozprzestrzenia się na otaczające tkanki. Tworzą się przetoki.

Ryż. 5. Na zdjęciu widać zapalenie gruczołów potowych pod pachą.

Przyczyny zapalenia gruczołów potowych

Przyczynia się do rozwoju choroby:

• zwiększone pocenie się,
• nieprzestrzeganie zasad higieny osobistej,
• urazy powstałe po goleniu, otarcia powstałe podczas noszenia niewygodnej odzieży,
• zaburzenia metabolizmu lipidów (tłuszczów),
• dysfunkcja gonad,
• spożywanie dużych ilości węglowodanów a cukrzyca stwarzają sprzyjające warunki do rozwoju infekcji (węglowodany są dobrą pożywką dla drobnoustrojów ropotwórczych);
• niedożywienie (niewystarczająca ilość białek, tłuszczów, węglowodanów, witamin i mikroelementów);
• ciężka patologia somatyczna, która prowadzi do wyczerpania organizmu,
• narażenie na gorący klimat i wysoką wilgotność przyczynia się do choroby.

Ryż. 6. Zdjęcie pokazuje konsekwencje zapalenia gruczołów potowych pod pachą. Po zagojeniu dróg przetokowych widoczne są liczne blizny.

Oznaki i objawy zapalenia gruczołów potowych

• Kiedy w pierwszych stadiach choroby tworzy się naciek zapalny, pacjentowi dokucza okresowy ból. Często tworzy się kilka nacieków, które łączą się i tworzą jeden ostro zapalny, ostro bolesny naciek, zajmujący cały dół pachowy. W tym okresie pacjent może odczuwać osłabienie i złe samopoczucie, a czasami wzrasta także temperatura ciała. Skóra nad naciekiem staje się niebieskawo-różowa. Nacieki mają wielkość od 0,5 cm do 3 cm. Głównymi objawami choroby są ból i pojawienie się nacieków pod pachą.
• Nacieki zapalne albo ustępują, albo pojawia się ropienie tkanek (ropień lub ropnie). Ropnie przy zapaleniu gruczołów potowych mają kształt stożkowy (popularnie zwane „wymionem suki”).
• Po otwarciu ropnia uwalniana jest gęsta ropa. Nie tworzy się martwiczy rdzeń, jak w przypadku czyraków i karbunkułów.

W miejscach dróg przetok tworzą się brzydkie, cofnięte blizny. Czas trwania choroby wynosi około 2 tygodni. Często dochodzi do uszkodzenia gruczołów potowych obu dołów pachowych. Zapalenie Hidradenitis może mieć charakter przewlekły i nawracający. Na tę chorobę podatne są osoby otyłe, cierpiące na cukrzycę, upośledzoną funkcję gonad, obrzęk śluzowaty i obniżoną odporność. Ich zapalenie powiek trwa długo i ma charakter nawracający. W okresach zaostrzenia objawy choroby są ostro wyrażone.Jednocześnie można zobaczyć kilka ognisk zapalnych na różnych etapach ich rozwoju.

Ryż. 7. Zdjęcie przedstawia zapalenie gruczołów potowych u kobiet.

Powikłania choroby

Powikłania choroby to:

• Zapalenie naczyń limfatycznych i węzłów chłonnych.
• Po stronie hidradenitis czasami rozwija się obrzęk limfatyczny - obrzęk tkanek miękkich kończyny górnej po stronie hidradenitis.
• Kiedy stan zapalny rozprzestrzenia się na tkankę podskórną, rozwija się ropowica.

Ryż. 8. Zdjęcie przedstawia skutki zapalenia gruczołów potowych pod pachami - blizny przerostowe i keloidowe.

Ryż. 9. W miejscu zapalenia gruczołów potowych pod pachami często tworzą się brzydkie, cofnięte blizny.

Ryż. 10. Zdjęcie przedstawia zapalenie naczyń limfatycznych w wyniku czyraka, karbunkułu, ropnia lub zapalenia gruczołów potowych.

Diagnostyka różnicowa

Aby przepisać odpowiednie leczenie zapalenia gruczołów potowych, należy zastosować metodę diagnostyki różnicowej z czyrakiem, karbunkułem, zapaleniem węzłów chłonnych i felinozą we wczesnych stadiach chorobyi limfogranuloma weneryczna, donovaz, skrofuloderma i promienica w późniejszych stadiach choroby.

Ryż. 11. Na zdjęciu powiększony węzeł chłonny pod pachą (po lewej) i czyrak (po prawej).

Rozpoznanie zapalenia gruczołów potowych

Diagnozowanie zapalenia gruczołów potowych nie jest trudne. Wyraźny obraz kliniczny i identyfikacja patogenu w posiewie ropy potwierdzają rozpoznanie.

Leczenie zapalenia gruczołów potowych

Leczenie zapalenia gruczołów potowych powinno być ściśle indywidualne. Na etapie naciekowym wystarczające jest leczenie objawowe. Na etapie powstawania ropnia stosuje się leczenie chirurgiczne. Antybiotyki i środki patogenetyczne przyspieszają powrót do zdrowia.Leczenie nawracających (przewlekłych) postaci zapalenia gruczołów potowych obejmuje stosowanie specyficznych i nieswoistych środków, które zwiększają odporność organizmu.

Leczenie zapalenia gruczołów potowych na etapie infiltracji

• Włosy pod pachami są wygolone.
• Skórę traktuje się roztworem dwa razy dziennie 70% alkohol etylowy.

Stosowane barwniki anilinowe: roztwór fukorcyny (płyn Castellani), roztwór zieleni brylantowej (zelenka).

• Stosuje się środki do keratoplastyki. Leki z tej grupy mają właściwość wysuszania tkanek. Odbierając wodę, spowalniają procesy fermentacji i rozkładu w głębokich naciekach zapalnych. Pokazano aplikację Maść ichtiolowa 20%. lub czysty Ichtiola. Dwa razy dziennie na zmienioną chorobowo powierzchnię nakłada się „plasek ichtiolowy” (nałożoną maść pokrywa się cienką warstwą waty).
• Przyspieszenie ustępowania nacieku zapalnego osiąga się poprzez wprowadzenie do zmiany glukokortykoidu Triamcynolon w dawce 3-5 mg/ml i wstrzyknięcie antybiotyków.
• W okresie dojrzewania wrzenia wskazana jest fizjoterapia (terapia UHF, suche ciepło).

Ryż. 12. Zdjęcie pokazuje konsekwencje zapalenia gruczołów potowych w pachwinie.

Leczenie zapalenia gruczołów potowych na etapie ropnia

Celem leczenia chirurgicznego zapalenia gruczołów potowych w fazie ropnia jest otwarcie ropnia i zapewnienie dobrego odpływu wysięku ropno-zapalnego. Po otwarciu ropień przemywa się roztworem antyseptycznym i osusza. Drenaż zapewnia niezakłócony drenaż ropy. Jeśli trudno jest odrzucić masy ropno-martwicze, dobry efekt osiąga się stosując enzymy proteolityczne: 1% roztwór trypsyny, chymopsyna Lub chymotrypsyna z nowokainą lub izotonicznym roztworem chlorku sodu.Enzymy rozkładają wiązania peptydowe w cząsteczkach białek i produkty ich rozpadu, przyspieszając w ten sposób oczyszczanie ropnych ran.

W przypadku rozległego, przewlekłego procesu może być konieczne wycięcie całej zmienionej chorobowo skóry aż do powięzi, a następnie przeszczepienie płata skórnego.

Ryż. 13. Przyspieszenie ustępowania nacieku zapalnego osiąga się poprzez wprowadzenie do zmiany glukokortykoidu Triamcynolon w dawce 3-5 mg/ml i wstrzyknięcie antybiotyków.

Stosowanie antybiotyków

Antybiotyki w leczeniu hidradenitis przyspieszają powrót do zdrowia. Zalecane użycie:

• Antybiotyki z grupy penicylin (Kloksacylina).
• Antybiotyki B-laktamowe (Dikloksacylina, Amoksycylina-klawulanian).
• Makrolidy (Azytromycyna, klarytromycyna, josamycyna, Bilprafen, Klacid).
• Tetracykliny (Unidox-solutab, chlorowodorek doksycykliny, wibramycyna).
• Cefalosporyny (Zinnat, cefalosporyna).
• Inne antybiotyki (Linkomycyna, Azytromycyna, klindamycyna, ryfampina).

W przypadku leczenia szczepów Staphylococcus aureus opornych na metycylinę zaleca się stosowanie Minomycyna, trimetoprim/sulfametoksazol, Cyprofloksacyna Lub Wankomycyna.

Immunoterapia

U niektórych osób choroba postępuje stopniowo. W specyficznym leczeniu nawracającego zapalenia gruczołów potowych stosuje się leki stosowane w leczeniu infekcji gronkowcowych. Są one reprezentowane przez immunoglobulinę przeciw gronkowcom, osocze przeciw gronkowcom, toksoid gronkowcowy i bakteriofag gronkowcowy.

Oprócz specyficznych metod leczenia zakażeń gronkowcowych wskazana jest autohemoterapia, podawanie białkowych substytutów krwi, pirogenalu, prodigiosanu, metyluracylu i spleniny. Wskazana jest terapia witaminowa i stosowanie immunomodulatorów.

Ryż. 14.Aby zapobiec zapaleniu gruczołów potowych, należy leczyć pachy przed i po goleniu, do czego odpowiedni jest alkohol salicylowy lub borowo-kamforowy