Drożdżyca u kobiet (kandydoza) jest dość powszechną infekcją. Wśród wszystkich chorób zakaźnych zewnętrznych narządów płciowych na drugim miejscu znajduje się kandydoza sromu i pochwy (srom - zewnętrzne narządy płciowe, pochwa - pochwa).
Ponadto wyróżnia się drożdżakowe zapalenie szyjki macicy (zapalenie szyjki macicy), zapalenie cewki moczowej (zapalenie cewki moczowej) i zapalenie Bartholina (zapalenie gruczołów Bartholina). Przyczyną choroby są grzyby drożdżopodobne z rodzaju Candida. Żyją na skórze i błonach śluzowych, tworząc normalne biocenozy z florą bakteryjną, przejściowo kolonizują błonę śluzową jelit i pochwy jako florę saprofityczną.
Drozd występuje 10 razy częściej u kobiet niż u mężczyzn.Maksymalna liczba przypadków występuje w wieku od 20 do 45 lat. Zarówno w naszym kraju, jak i za granicą, z roku na rok zwiększa się zachorowalność na kandydozę sromu i pochwy. Udowodniono, że u około 75% kobiet w ciągu życia występuje jeden epizod choroby, u około 45% dwa lub więcej. Drozd u kobiet w ciąży występuje 2-3 razy częściej. Nosidełko kandydata obserwuje się u 4–5% badanych.
W ostatniej dekadzie nastąpił wzrost częstości występowania długoterminowo nawracających postaci pleśniawki. Powszechne stosowanie antybiotyków, leków cytotoksycznych, glikokortykosteroidów, przeszczepianie narządów i inne środki lecznicze często stwarzają warunki do wzrostu zachorowalności na grzybice.
Główne metody diagnozowania kandydozy sromu i pochwy są kulturowe (wzrost na pożywce) i mikroskopowe (wykrywanie pączkujących komórek grzybów i pseudomycelium). Problem leczenia pleśniawki nabrał w ostatnich latach szczególnego znaczenia ze względu na rosnącą oporność grzybów drożdżopodobnych na leki przeciwgrzybicze.
Powszechna samoleczenie i dostępność leków przeciwgrzybiczych w aptekach powodują wzrost częstości występowania długoterminowo nawracających postaci pleśniawki u kobiet.
Ryż. 1. Na zdjęciu pleśniawka u kobiet (kandydoza pochwy). Głównym objawem choroby są osady przypominające twaróg na błonie śluzowej.
Epidemiologia
Drozd jest powszechny u kobiet. W strukturze chorób zakaźnych pochwy i zewnętrznych narządów płciowych kandydoza sromu i pochwy stanowi 35–45%. Na początku menopauzy u około 75% kobiet wystąpił jeden epizod choroby, u około 45% dwa lub więcej. Każdego roku oficjalnie rejestruje się ponad 3 miliony nowych przypadków kandydozy sromu i pochwy.Ich liczba jest znacznie większa ze względu na dużą częstość samoleczenia. U 40% kobiet kandydoza sromu i pochwy ulega nawrotowi. Od 3 do 5% badanych pod kątem grzybów jest nosicielami Candida.
Główne drogi przenoszenia infekcji:
Od 60 do 70% pleśniawki u kobiet jest spowodowane przyczynami endogennymi.
Przenoszenie infekcji drogą płciową stanowi od 30 do 40%.
Ryzyko przeniesienia kandydozy na noworodka podczas porodu wynosi 70–75%.
Grzyby drożdżopodobne z rodzaju Candida. Ich patogeniczność wiąże się z wysokim stopniem adhezji (adhezji) do komórek nabłonkowych błony śluzowej i produkcją enzymów litycznych, które zapewniają przenikanie patogenów do głębokich warstw warstwy nabłonkowej pochwy.
Obecność czynników predysponujących prowadzących do zmniejszenia odporności organizmu, długotrwałego stosowania leków przeciwbakteryjnych i cukrzycy.
Ryż. 2. Po aktywacji grzyby drożdżopodobne Candida przechodzą z fazy blastospory do fazy tworzenia pseudogrzybni, która wrasta (wnika) w warstwę nabłonkową pochwy. Na zdjęciu po lewej stronie pseudogrzybnia patogenów, po prawej pseudogrzybnia i zarodniki.
Grzyby drożdżopodobne z rodzaju Candida
Drozd wywoływany jest przez grzyby z rodzaju Candida z rodziny Cryptococcaceae z klasy Deuteromycete. Spośród 200 biologicznych gatunków patogenów szczególnie niebezpieczne dla zdrowia są Candida albicans (87%), C. glabrata (15–30%), C. Tropicalis (9%), C. parapsilosis i C. krusei (4–7%). ludzie.
Komórka grzyba ma kształt okrągły lub owalny. Podczas wzrostu tworzą pseudogrzybnię, która powstaje w wyniku wydłużania się nowych komórek ułożonych w łańcuch.Na połączeniach tworzą się blastospory (elementy rozmnażania bezpłciowego). Na końcach grzybni, w okresach wyczerpania składników odżywczych, tworzą się chlamydospory (duże okrągłe komórki) z grubą podwójną skorupą (służą do zachowania gatunku).
Optymalna dla wzrostu grzybów jest temperatura 21-37°C; w temperaturze 40°C ich wzrost zatrzymuje się, w temperaturze 50°C patogeny giną; po ugotowaniu giną natychmiast.
Ryż. 3. Na zdjęciu pseudogrzybnia Candida albicans, blastospory i chlamydospory.
Ryż. 4. Candida albicans pod mikroskopem: wyraźnie widoczne okrągłe komórki grzybów i fragmenty pseudomycelium.
Ryż. 5. Aktywna faza kandydozy. Tworzenie grzybni na powierzchni podłoża.
Ryż. 6. Zdjęcie po lewej stronie przedstawia wzrost kolonii Candida albicans na pożywce. Są błyszczące, wypukłe, nieprzezroczyste, kremowe. Zdjęcie po prawej stronie przedstawia kolonię z komórkami nitkowatymi na górze.
Czynniki predysponujące
Grzyby z rodzaju Candida, które w normalnych warunkach wchodzą w skład prawidłowej mikroflory pochwy, pod wpływem endo- i egzofaktorów prowadzą u kobiet do rozwoju kandydozy sromu i pochwy. Głównymi przyczynami pleśniawki u kobiet są miejscowe zaburzenia odporności spowodowane defektami komórkowego składnika odporności (reakcje za pośrednictwem T), zaburzenie równowagi mikroflory pochwy oraz wzrost stężenia progestyn i estrogenów w tkankach.
Stosowanie antybiotyków. Stosowanie antybiotyków doustnie i miejscowo przyczynia się do rozwoju kandydozy. Szczególnie niebezpieczne jest długotrwałe i niesystematyczne stosowanie antybiotyków, co prowadzi do rozwoju opornych form patogenów i wzrostu liczby przypadków pleśniawki u kobiet z nawracającym przebiegiem.Antybiotyki tłumią zarówno patogenną, jak i normalną mikroflorę pochwy - pałeczki kwasu mlekowego są fizjologicznymi antagonistami grzybów drożdżopodobnych. W wyniku alkalizacji zostaje zakłócony proces samooczyszczania treści pochwy.
Zmiany poziomu hormonów. Rozwojowi kandydozy u kobiet sprzyjają zmiany hormonalne w czasie ciąży oraz podczas stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających duże ilości estrogenów. Estrogeny zwiększają poziom glikogenu w komórkach nabłonka, powodują zmiany pH, stymulują wzrost grzybów, sprzyjają ich lepszemu przyleganiu do komórek błony śluzowej i hamują mechanizmy obronne układu odpornościowego. Na kandydozę sromu i pochwy w czasie ciąży cierpi co 3-4 kobieta.
Choroby endokrynologiczne. Choroby endokrynologiczne, takie jak cukrzyca, choroby tarczycy i dysfunkcja jajników, przyczyniają się do rozwoju pleśniawki u kobiet.
Stany prowadzące do obniżenia odporności. Na rozwój niedoborów odporności wpływają urazy, zabiegi chirurgiczne, ciężkie choroby zakaźne, radioterapia, stosowanie cytostatyków i kortykosteroidów. Drozd jest towarzyszem pacjentów zakażonych wirusem HIV. W ostatnich stadiach AIDS, gdy układ odpornościowy pacjenta jest znacznie osłabiony, często rozwija się uogólniona postać kandydozy - posocznica drożdżakowa.
Rola czynników egzogennych. Rozwojowi pleśniawki u kobiet sprzyja zła higiena, otyłość, gorący klimat, noszenie obcisłej odzieży syntetycznej, stosowanie podpasek i wkładek wewnątrzmacicznych, stosowanie środków plemnikobójczych i douching.
Praca jako czynnik ryzyka. Praca kobiet w przedsiębiorstwach produkujących antybiotyki i preparaty witaminowo-białkowe jest czynnikiem ryzyka.
Ryż. 7. Nitkowaty wzrost Candida albicans zapewnia odżywianie i wzrost grzyba w warunkach głodu azotu, co zapewnia ich większą zdolność niszczącą nawet w niesprzyjających warunkach.
Ryż. 8. Candida albicans pod mikroskopem: tworzenie pseudogrzybni (zdjęcie po lewej), wzrost komórek nitkowatych (zdjęcie pośrodku), wzrost kolonii na pożywce (zdjęcie po prawej).
W rozwoju kandydozy pochwy wiodącą rolę odgrywa zmniejszenie odporności organizmu kobiety. Będąc wcześniej florą warunkowo patogenną, patogeny zaczynają aktywnie się namnażać. Proces patologiczny zlokalizowany jest w powierzchniowych warstwach nabłonka pochwy. Patogeniczność grzybów drożdżopodobnych wynika z wysokiego stopnia adhezji (sklejania się) i produkcji enzymów litycznych, co zapewnia penetrację (penetrację) do głębokich warstw warstwy nabłonkowej pochwy. W aktywnej fazie choroby tworzą się pseudomycelium i blastospory. Grzybnia na powierzchni błony śluzowej tworzy potężną strukturę - biofilm. Układ odpornościowy kobiety hamuje kiełkowanie grzybów przez warstwę nabłonkową. Konsekwencje tego spotkania zależą od jej stanu – albo rozwinie się choroba, albo zostanie wyleczone, albo nastąpi chwilowa poprawa (remisja).
Zapobiega rozwojowi pleśniawki u kobiet:
Skład mikroflory pochwy. U kobiet w wieku rozrodczym mikroorganizmy flory pochwy są zdominowane przez pałeczki kwasu mlekowego wytwarzające nadtlenki, które stanowią około 95% całkowitej mikrobiocenozy. Ich zdolność kwasotwórcza hamuje rozwój grzybów drożdżopodobnych.
Synteza transferyny. Błona śluzowa pochwy syntetyzuje wiele czynników przeciwdrobnoustrojowych.Niewystarczająca ilość syntetyzowanej transferyny prowadzi do rozwoju kandydozy.
Komórki układu odpornościowego. Makrofagi, neutrofile i immunoglobuliny krwi są głównymi bojownikami w walce z infekcją kandydozą.
Candida przeciwdziała mechanizmom obronnym organizmu za pomocą własnych:
Grzyby potrafią zmieniać fazę wzrostu.
Przez długi czas mogą wytrzymać wysoką kwasowość środowiska.
Enzymy patogenu są zdolne do rozkładania immunoglobulin.
Candida albicans jest w stanie oprzeć się przeciwgrzybiczemu działaniu makrofagów. Enzym katalaza komórek grzybów zapobiega działaniu peroksydacji i uniemożliwia ich trawienie.
Ryż. 9. Biofilm Candida albicans na błonie śluzowej.
Zaburzenie równowagi mikroflory pochwy, wzrost stężenia estrogenów i progestyn w organizmie oraz miejscowy spadek odporności to główne czynniki rozwoju pleśniawki u kobiet.
Klasyfikacja kandydozy
Istnieje kilka wariantów przebiegu pleśniawki u kobiet.
Wyróżnia się kandydozę, ostre i przewlekłe formy choroby:
Ostry drozd uważa się za „świeży”, trwający nie dłużej niż 2 miesiące.
Przewlekła kandydoza sromu i pochwy występuje przez długi czas.
Warianty przewlekłych postaci pleśniawki:
Szczególnym wariantem przewlekłej kandydozy sromu i pochwy jest nawracająca kandydoza sromu i pochwygdy w ciągu roku odnotowane zostaną 4 lub więcej przypadków ognisk choroby.
Trwała wulwokandydoza jest trudne. Jej oznaki i objawy są stale rejestrowane, mają różny stopień nasilenia i słabną po zakończeniu leczenia.
W przypadku kandydozy pochwy występują dwa rodzaje uszkodzeń błony śluzowej: bez inwazji i z inwazją Candida albicans.
Inwazyjna postać kandydozy u kobiet charakteryzuje się (w typowych przypadkach) pojawieniem się ognisk tandetnej martwicy, co jest spowodowane rozwojem włóknistego zapalenia błony śluzowej. Biopatie ujawniają pączkujące komórki drożdży i pseudomycelium.
Nieinwazyjna forma (rumieniowy/zanikowy), przebiega bez zapalenia włóknikowego. Głównymi objawami choroby są rumień (zaczerwienienie) i zanik błony śluzowej.
Wyróżnia się powikłaną i wtórną kandydozę sromu i pochwy:
Na powikłana kandydoza pochwy choroba staje się przewlekła, spowodowana zaburzeniami odporności, które uniemożliwiają całkowite wyleczenie.
Wtórna kandydoza sromu i pochwy rozwija się na tle uszkodzenia narządów płciowych o charakterze niezakaźnym.
Ryż. 10. Na zdjęciu pleśniawka u kobiet (postać inwazyjna). Głównym objawem choroby jest nalot przypominający twaróg.
Wśród wszystkich chorób zakaźnych zewnętrznych narządów płciowych kandydoza sromu i pochwy zajmuje drugie miejsce. Oprócz drożdżakowego zapalenia sromu i pochwy, występuje drożdżakowe zapalenie szyjki macicy (zapalenie szyjki macicy), zapalenie cewki moczowej (zapalenie cewki moczowej), zapalenie Bartholina (zapalenie gruczołów Bartholina) itp. Główną część obrazu klinicznego pleśniawki u kobiet powoduje uszkodzenie zewnętrznych narządów płciowych.
Nosiciel Candida
Kandydoza to szczególny stan, w którym nie ma żadnych objawów choroby, a w wydzielinie z pochwy pod mikroskopem stwierdza się grzyby drożdżopodobne z rodzaju Candida w małych ilościach – mniej niż 104 CFU/ml. W mikrocenozie pochwy dominują pałeczki kwasu mlekowego. Ich liczba jest umiarkowanie duża i waha się od 6 do 8 lg CFU/ml.W pewnych warunkach kandydoza staje się ostrą postacią choroby. Kobiety w ciąży mogą przenosić infekcję na swoje noworodki. Nosicielki mogą przenieść infekcję na partnera seksualnego. W przypadku kandydozy zdarzają się przypadki rozsiewu infekcji drożdżakowej (rozprzestrzenianej przez krew).
Oznaki i objawy ostrego pleśniawki u kobiet
Drozd uważa się za ostry, jeśli występuje po raz pierwszy, „świeży” i trwa nie dłużej niż 2 miesiące. Wyróżnia się dwa warianty uszkodzenia błony śluzowej pochwy: bez nacieku i z naciekiem Candida albicans. W postaci inwazyjnej zapalenie włóknikowe rozwija się wraz z pojawieniem się ognisk tandetnej martwicy, natomiast w postaci nieinwazyjnej obserwuje się przekrwienie i zanik błony śluzowej.
Główne objawy kandydozy sromu i pochwy:
Wydzielina z pochwy umiarkowany, często biały, gęsty, kremowy, serowy, łuszczący się lub filmowy o łagodnym kwaśnym lub nieprzyjemnym zapachu.
Swędzący jest typowym objawem pleśniawki. Jego częstym towarzyszem jest uczucie pieczenia. Swędzenie i pieczenie w okolicy pochwy i zewnętrznych narządów płciowych mają charakter ciągły, nasilają się wieczorem i w nocy, a także podczas menstruacji, po wysiłku fizycznym i zabiegach wodnych, towarzyszy im drapanie. Podrażnienie błony śluzowej prowadzi do silnego bólu podczas stosunku płciowego, co powoduje powstanie zespołu nerwicowego i dyspareunii (lęku przed stosunkiem płciowym). Cykliczność nasilonego świądu i pieczenia wiąże się ze wzrostem poziomu glikogenu (cukru wewnętrznego) w komórkach nabłonka pochwy i przesunięciem pH w okresie przedmiesiączkowym w stronę zasadowicy.
Po zbadaniu objawy zapalenia występują w pochwie i zewnętrznych narządach płciowych.Występuje obrzęk i zaczerwienienie błony śluzowej, skłonność do krwawień oraz obecność tandetnego filmu na powierzchni. Gdy dotknięte są zewnętrzne narządy płciowe, błona śluzowa jest ostro przekrwiona, na jej powierzchni znajdują się cienkościenne pęcherzyki, po otwarciu których pozostają nadżerki z ząbkowanymi krawędziami i odłączonym nabłonkiem na obwodzie. W fałdach znajdują się białe warstwy, które można łatwo usunąć wacikiem. Widoczne są ślady zarysowań.
W mikrocenozie pochwy Candida albicans są obecne w wysokim mianie (ponad 104CFU/ml) i pałeczki kwasu mlekowego (ponad 106 CFU/ml).
Gdy pleśniawka łączy się z bakteryjnym zapaleniem pochwy (związki wielodrobnoustrojowe) grzyby drożdżopodobne występują w dużych ilościach, obligatoryjnie bakterie beztlenowe i gardnerella - w ogromnych ilościach (ponad 109 CFU/ml), pałeczki kwasu mlekowego są nieobecne lub ich stężenie jest znacznie zmniejszone.
Ryż. 11. Na zdjęciu pleśniawka u kobiet (postać nieinwazyjna (zdjęcie po lewej) i inwazyjna (zdjęcie po prawej).
Oznaki i objawy przewlekłej kandydozy sromu i pochwy u kobiet
W przypadku przewlekłej kandydozy sromu i pochwy objawy choroby pojawiają się 5–7 dni przed miesiączką i nieco ustępują w trakcie menstruacji.
Proces zapalny jest często ograniczony, obrzęk i przekrwienie są mniej nasilone, dominują elementy wtórne w postaci zaniku (ścieńczenia warstwy nabłonkowej).
Wydzielina z pochwy jest nieliczna, czasami nieobecna.
Często proces zapalny rozprzestrzenia się na wewnętrzną stronę ud i okolice odbytu.
W badaniu błona śluzowa jest lekko przekrwiona i naciekowa, białe naloty (blaszki) są nieliczne, nadżerki są suche, widoczne są obszary uszkodzeń i pęknięć.Skóra zewnętrznych narządów płciowych jest brązowa, zwiotczała, cienka, z grudkami naskórka i bliznami. Wargi są pomarszczone, otwór w pochwie zwężony.
Ryż. 12. Na zdjęciu pleśniawka u kobiet (przewlekła nawracająca kandydoza sromu i pochwy). Błony śluzowe są lekko przekrwione. Osady przypominające twaróg są skąpe.
Ryż. 13. Na zdjęciu pleśniawka u kobiet (przewlekła kandydoza sromu i pochwy). Wydzielina z pochwy jest skąpa, nadżerki suche, skóra zewnętrznych narządów płciowych brązowa, zwiotczała i cienka, z grudkami i bliznami naskórka, wargi sromowe pomarszczone.
Połączenie pleśniawki u kobiet z uszkodzeniem układu moczowego
Kandydoza sromu i pochwy często występuje ze zmianami w pęcherzu i cewce moczowej, a w proces patologiczny często zaangażowane są wewnętrzne narządy płciowe. Kandydoza cewki moczowej i pęcherza moczowego u kobiet w ciąży występuje 2-3 razy częściej niż u kobiet niebędących w ciąży. Choroba jest długotrwała i uporczywa, charakteryzuje się opornością na leczenie i często przybiera przewlekły, nawrotowy przebieg. W badanym materiale komórki grzybów stwierdza się w ilościach przekraczających 1000 CFU/ml.
Ryż. 14. Na zdjęciu pleśniawka u kobiet (kandydoza sromu i pochwy. Proces zakaźny często rozprzestrzenia się na skórę wewnętrznej strony ud (zdjęcie po lewej) i okolice odbytu (zdjęcie po prawej).
Drozd u kobiet w połączeniu z bakteryjnym zapaleniem pochwy
Zwykle mikroflora pochwy obejmuje kilka rodzajów bakterii, z których aż 98% to pałeczki kwasu mlekowego.Resztę stanowi flora oportunistyczna - grzyby drożdżopodobne, mykoplazmy (z wyjątkiem Mycoplasma genitalium - patogenu absolutnego), ureplazma, prevotella, gardnerella itp., które nie wymagają leczenia. Ale w szczególnych okolicznościach oportunistyczna mikroflora zaczyna się szybko namnażać, powodując chorobę bakteryjnego zapalenia pochwy.
Gdy pleśniawka występuje w połączeniu z bakteryjnym zapaleniem pochwy (zespoły wielodrobnoustrojowe), Candida albicans stwierdza się w dużych ilościach, obligatoryjnie beztlenowce i gardnerella w ogromnych ilościach (ponad 109 CFU/ml), pałeczki kwasu mlekowego są nieobecne lub ich stężenie jest znacznie zmniejszone.
Leczenie pleśniawki w połączeniu z bakteryjnym zapaleniem pochwy przeprowadza się po badaniu i diagnozie. Stosuje się leki przeciwgrzybicze, antybiotyki i środki antyseptyczne. Preferowane są leki do stosowania miejscowego w postaci roztworów, tabletek dopochwowych i czopków.
Waginoza sromowo-pochwowa występuje u 30–40% kobiet w ciąży. Choroba występuje 2-3 razy częściej w czasie ciąży niż u kobiet niebędących w ciąży. Im dłuższa ciąża, tym większe ryzyko rozwoju kandydozy.
Przyczynami rozwoju pleśniawki u kobiet w ciąży są:
PH treści pochwy przesuwa się w stronę kwaśną.
Brak równowagi hormonalnej (podwyższony poziom progesteronu), prowadzący do immunosupresji - zmniejszenia aktywności odporności komórkowej.
Nagromadzenie dużych ilości cukru wewnętrznego (glikogenu) w komórkach nabłonkowych pochwy.
Immunosupresja rozwijająca się pod wpływem wysokiego poziomu progesteronu.
Powikłania kandydozy pochwy u kobiet w ciąży:
Groźba poronienia.
Spontaniczne poronienia.
Przedwczesny poród.
Zapalenie błon płodowych.
Przedwczesne wypływ płynu owodniowego.
Narodziny dzieci z niedożywieniem, przewlekłym niedotlenieniem, oznakami infekcji wewnątrzmacicznej.
Rozwój poporodowego zapalenia błony śluzowej macicy.
Ryzyko przeniesienia grzybów drożdżopodobnych na noworodka w czasie ciąży (w macicy) waha się od 70 do 85%. Do zakażenia często dochodzi także po urodzeniu (zakażenie poporodowe).
Głównymi powikłaniami choroby są drożdżakowe zapalenie jajowodów, zapalenie błony śluzowej macicy i uogólnienie procesu.
Uogólniona postać kandydozy występuje w wyniku rozprzestrzeniania się patogenów przez krew. Dotknięte są narządy wewnętrzne, najczęściej wsierdzie, centralny układ nerwowy, rzadziej - szpik kostny, mięśnie poprzecznie prążkowane, kości, stawy. W niektórych przypadkach (rzadko) z kandydozą ogólnoustrojową powstają oddzielne ogniska przerzutowe.
Kandydemia (grzyby we krwi) objawia się gorączką, dreszczami, dusznością, tachykardią i niedociśnieniem. Choroba ma powolny przebieg.
Ryż. 15. Zdjęcie pokazuje pleśniawki u kobiet (postać ostra). Często proces zapalny podczas choroby wykracza poza główny nacisk.
Rozpoznanie kandydozy u kobiet opiera się na obrazie klinicznym choroby oraz danych pochodzących z badań laboratoryjnych.
Mikroskopia preparatów natywnych
Mikroskopia wybarwionych metodą Grama rozmazów ujawnia pseudogrzybnię i pączkujące komórki drożdży. Specyfika metody w obecności objawów klinicznych sięga 100%, czułość - od 65 do 85%. Mikroskopia wymazu z pochwy pozwala na ocenę flory bakteryjnej towarzyszącej grzybom (Lactobacillus i beztlenowce bezwzględne), co pozwala na prawidłowy wybór racjonalnej terapii przeciwdrobnoustrojowej.
Rozpoznanie kandydozy pochwy ustala się na podstawie objawów klinicznych i wysokiego miana (ponad 104CFU/ml) grzyby drożdżopodobne.
Ryż. 24. Mikroskopia wydzieliny z pochwy z pleśniawką: duża liczba komórek drożdży, fragmenty pseudogrzybni i zarodników.
Ryż. 25. Kandydotyczne zapalenie pochwy. Rozmaz zawiera komórki nabłonka płaskonabłonkowego, leukocyty neutrofilowe, umiarkowaną ilość pałeczek Gram-ujemnych, zarodników i włókienek pseudomycelium Candida albicans.
Badanie kulturowe
Wysiew wydzieliny z pochwy pozwala zidentyfikować przyczynę choroby, określić ilościowo patogeny, określić gatunek grzybów i wrażliwość na leki przeciwgrzybicze oraz monitorować skuteczność leczenia.Technika ta jest niezbędna w przypadku negatywnych wyników mikroskopii na tle wyraźnego obrazu klinicznego.
Ryż. 26. Wzrost kolonii Candida albicans na pożywce.
Metody biologii molekularnej (PCR)
Technika reakcji łańcuchowej polimerazy służy do określenia konkretnych fragmentów RNA i/lub DNA patogenu oraz określenia jego gatunku.
Diagnostyka różnicowa
Kandydozę sromu i pochwy należy odróżnić od bakteryjnego zapalenia pochwy, opryszczki narządów płciowych, tlenowego zapalenia pochwy oraz szeregu chorób skóry: egzemy, liszaja płaskiego, twardziny skóry, choroby Behçeta itp. Najczęściej chorobę należy różnicować z bakteryjnym zapaleniem pochwy i rzęsistkowicą.
U wszystkich kobiet, u których występuje swędzenie, pieczenie i tłusta wydzielina z pochwy, należy wykonać badanie w kierunku kandydozy sromu i pochwy. Badanie przesiewowe przeprowadza się za pomocą mikroskopii wydzieliny z pochwy.
Leczenie kandydozy sromu i pochwy ma na celu szybkie i skuteczne ukierunkowanie na przyczynę pierwotną – grzyby drożdżopodobne z rodzaju Candida, co osiąga się poprzez stosowanie ogólnych (ogólnoustrojowych) i miejscowych leków przeciwgrzybiczych. Najważniejsze jest wyeliminowanie czynników przyczyniających się do rozwoju choroby. W przypadku przewlekłej nawracającej kandydozy prowadzi się leczenie przeciwnawrotowe i zapobiegawcze.Leczenie przeciwnawrotowe jest przepisywane po leczeniu etiotropowym w okresach stosowania antybiotyków ogólnoustrojowych, błędów w diecie, zaostrzeń przewlekłej infekcji, prowadzi się leczenie profilaktyczne, aby zapobiec zwiększonemu namnażaniu się patogenów na tle czynników predysponujących.
W ostrym okresie leczenie „świeżych” postaci pleśniawki u kobiet przeprowadza się za pomocą lokalnych leków przeciwgrzybiczych (leków przeciwgrzybiczych) i środków antyseptycznych. Leki do stosowania miejscowego są dostępne w postaci maści, kremu, mazidła, żelu, roztworu, sprayu, balsamu, proszku, proszku, tabletek dopochwowych i czopków. Niektóre z nich zawierają hormony i leki przeciwbakteryjne.
W przypadku ciężkich objawów, powikłanego przebiegu i przewlekłych postaci kandydozy stosuje się ogólnoustrojowe antybiotyki w postaci tabletek i roztworów do podawania dożylnego, środki antyseptyczne i terapię patogenetyczną.
Leczenie kandydozy sromu i pochwy u kobiet należy łączyć z leczeniem pleśniawki u partnera seksualnego. W okresie leczenia należy powstrzymać się od stosunków seksualnych.
W leczeniu pleśniawki u kobiet stosuje się następujące grupy leków antymiotycznych:
Triazole (związki azolowe) (Flukonazol, itrakonazol). Leki zawierające Flukonazol, stanowią „złoty standard” w leczeniu pacjentów z kandydozą.
Pochodne imidazolu (Mikonazol,Ketokonazol, izokonazol, omokonazol, klotrimazol, ekonazol, bifonazol, oksykonazol, butokonazol, sertakonazol (imidazol + benzotiofen). Szeroko stosowany w leczeniu kandydozy u kobiet.
Grupa antybiotyków polienowych (Nystatyna, Leworyna, Natamycyna, Amfoterycyna i Pimafucyna).
Inne antybiotyki (Flucytozyna, Chlorek dekwaliniowy, Dekamina, Chlornitrofenol, preparaty jodu itd).
Ryż. 27. Leki przeciwgrzybicze blokują wytwarzanie substancji ergosterolu, z której komórka buduje swoją ścianę. W tym przypadku ściana staje się „nieszczelna”, zawartość komórek „wycieka”, co prowadzi do jej śmierci.
Ryż. 28. Leki zawierające Flukonazol stanowią „złoty standard” w leczeniu pacjentów z kandydozą.
Większość przypadków kandydozy sromu i pochwy leczy się lekami przeciwgrzybiczymi i miejscowymi środkami antyseptycznymi. Miejscowe leki antymiotyczne zapewniają szybką ulgę w objawach pleśniawki. Tworzą wysokie stężenie środków leczniczych w dotkniętym obszarze, charakteryzują się niskim stopniem wchłaniania (wchłaniania do ogólnego krwiobiegu), są bezpieczne w stosowaniu, a przy ich stosowaniu rzadko rozwija się oporność.
W leczeniu pleśniawki u kobiet stosuje się środki antymiotyczne i antyseptyczne w postaci kremu dopochwowego, żelu, tabletek i czopków dopochwowych, roztworów i sprayów.
Czopki dopochwowe (czopki) wprowadza się głęboko do pochwy (sklepek tylny) w pozycji „leżącej” raz dziennie na noc. Przed użyciem czopków zewnętrzne narządy płciowe myje się mydłem alkalicznym lub obojętnym. U niektórych osób etanol zawarty w leku może wywołać reakcję nadwrażliwości.
Tabletki dopochwowe wprowadza się je głęboko do pochwy po przemyciu 0,5 – 1% roztworem wodorowęglanu sodu i osuszeniu gazikiem. Przed podaniem tabletkę zwilża się wodą. Podczas cykli menstruacyjnych leczenie zostaje zatrzymane.
Krem i żel dopochwowy wprowadza się za pomocą aplikatora głęboko do pochwy, leżąc na plecach z nogami ugiętymi w porcjach po 5 gramów. i jest stosowany zewnętrznie.
Rozwiązania używany do mycia genitaliów. Przygotowuje się je dzień wcześniej i stosuje 1 – 2 razy dziennie przez 3 – 5 dni.
Poniżej znajdują się leki przeciwgrzybicze różnych grup i formy uwalniania zarejestrowane w Federacji Rosyjskiej.
Pochodne imidazolu do miejscowego leczenia pleśniawki
Inne leki przeciwgrzybicze stosowane miejscowo w leczeniu pleśniawki
Krem dopochwowy i czopki Cycloperox i Dafnegin (pochodne olaminy).
Nie należy samoleczyć. Tylko lekarz zaleci odpowiednie leczenie. Przed leczeniem należy uważnie przeczytać instrukcję stosowania leku.
Ryż. 29. Najczęstszą lokalizacją kandydozy u kobiet jest obszar fałdów skórnych pod gruczołami sutkowymi i w pachwinie. Preparaty miejscowe są skuteczne w leczeniu.
Zgromadzono wieloletnie doświadczenie w stosowaniu środków antyseptycznych różnych grup w leczeniu powierzchownych postaci kandydozy. Działają przeciwko wirusom, bakteriom, grzybom i pierwotniakom.
Utleniacze: roztwór Nadmanganian potasu stosowany przy uszkodzeniu błony śluzowej pochwy (mycie, podmywanie).
Preparaty jodowe. Powidon-jod stosowany w postaci czopków i tabletek dopochwowych. Produkt dostępny w formie mydła.
Chlorek dekwaliniowy (związek amonu). Chlorek dekwaliniowy I Fluomizin Dostępny w postaci tabletek dopochwowych.
Miramistyna (benzylodimetyl). Dostępny w postaci roztworu ze sprayem ginekologicznym (spray dopochwowy).
Roztwór siarczanu miedzi. Lek stosuje się w postaci roztworu do przemywania przy zapaleniu pochwy.
Roztwór tetboranu sodu w glicerynie (Boraks) stosuje się przy kandydozie pochwy (podbijanie, przy użyciu wacików).
Biglukonian chlorheksydyny produkowany jest w postaci p-pa do nawadniania, płukania, aplikacji, Heksykon — w postaci roztworu do stosowania zewnętrznego, czopków i tabletek dopochwowych.
Leczenie pleśniawki u kobiet w ciąży i matek karmiących
Ze względu na brak wystarczających obserwacji nie zaleca się leczenia pleśniawki u kobiet w ciąży lekami ogólnymi (ogólnoustrojowymi).
Miejscowe leki przeciwgrzybicze zaleca się przepisywać tylko w drugim i trzecim trymestrze ciąży i wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza.
Ryż. 30. W leczeniu pleśniawki u kobiet szeroko stosuje się lek przeciwgrzybiczy z grupy antybiotyków polienowych, Pimafucin. Lek dostępny jest w postaci tabletek, kremu do stosowania zewnętrznego i czopków dopochwowych.
Profilaktyka (profilaktyka) kandydozy sromu i pochwy obejmuje indywidualne działania mające na celu poprawę stanu zdrowia i sprowadza się do przestrzegania zasad zdrowego trybu życia, higieny osobistej, higieny relacji małżeńskich i rodzinnych, higieny ubioru, racjonalnego odżywiania itp.
Główne środki zapobiegające pleśniawce u kobiet to:
Używanie prezerwatyw podczas stosunku płciowego, szczególnie w przypadku kobiet, które nie mają stałego partnera seksualnego.
Należy niezwłocznie poddać się badaniu w celu wykrycia chorób partnerów moczowo-płciowych.
Jeśli jesteś chory, unikaj stosunków seksualnych.
Zidentyfikuj i wyeliminuj czynniki ryzyka choroby.
Unikaj (jeśli to możliwe) stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych.
W przypadku leczenia antybiotykami o szerokim spektrum działania należy dodatkowo zastosować leki przeciwgrzybicze.
Unikaj noszenia obcisłej bielizny syntetycznej.
Dieta przy kandydozie powinna być ograniczona w węglowodanach. Drożdżopodobne grzyby z rodzaju Candida wolą żyć w tkankach bogatych w glikogen – cukier wewnętrzny.
