W większości przypadków nie prowadzi się leczenia toksokarozy u dorosłych i dzieci, ponieważ zmiany, które rozwinęły się w organizmie, są niewielkie, a wskaźniki metod badań laboratoryjnych mieszczą się w normalnych granicach. Choroba w takich przypadkach ma tendencję do samoleczenia.
W przypadku nasilonych objawów, charakterystycznych zmian we krwi obwodowej i wysokiego miana przeciwciał przeciwko Toxocara pacjentowi przepisuje się natychmiastowe leczenie. Lekarz przepisuje przeciwpasożytnicze leczenie toksokarozy. Pacjenci z tą chorobą nie są zaraźliwi i nie wymagają izolacji. Dzieci poniżej 3 roku życia z ciężką toksokarozą są hospitalizowane. Tradycyjne środki zapobiegania toksokarozie odgrywają główną rolę w zapobieganiu rozwojowi choroby wśród dzieci, dorosłych i zwierząt.
Ryż. 1. Zdjęcie przedstawia Toxocara (po lewej) i larwę Toxocara (po prawej).
Leczenie toksokarozy u dorosłych i dzieci lekami przeciw robakom
Leki przeciwpasożytnicze stosowane w leczeniu toksokarozy są skuteczne jedynie przeciwko migrującym larwom, słabo skuteczne w przypadku powstawania ziarniniaków i nieskuteczne w otorbianiu pasożytów. W większości przypadków choroba kończy się samoistnie.
Podstawą walki z larwami Toxocara jest specyficzne leczenie. Jej arsenał składa się z wysoce skutecznych i niskotoksycznych leków przeciwpasożytniczych, takich jak:
Obecnie nie ma jednego schematu leczenia przeciwrobaczego toksokarozy opartego na danych naukowych. Schemat leczenia i czas trwania leczenia ustala lekarz indywidualnie i opiera się na danych klinicznych oraz metodach badań laboratoryjnych. W przypadku nawrotów choroby, zwiększonych mian swoistych przeciwciał i utrzymującej się eozynofilii, przebieg leczenia powtarza się, w niektórych przypadkach nawet 4-5 razy.
Ryż. 2. Zdjęcie przedstawia ziarniniaka eozynofilowego (po lewej) i otorbioną larwę (po prawej).
Albendazol (Nemozol) na toksokarozę
Albendazol jest przepisywany doustnie w postaci tabletek po 400 mg jednorazowo dla pacjenta ważącego więcej niż 60 kg i 200 mg dla pacjenta ważącego mniej niż 60 kg. Czas trwania leczenia wynosi 10 - 14 dni.
Dawka dla dzieci w wieku od 2 do 14 lat wynosi 10 mg na 1 kg masy ciała, lek przyjmuje się 2 razy dziennie przez 7 - 14 dni.
Lek pakowany jest w 3 tabletki w opakowaniu, dawka wynosi 400 mg.
O potrzebie drugiego cyklu leczenia lekarz decyduje na podstawie danych klinicznych i laboratoryjnych uzyskanych z badania pacjenta. Powtórzony cykl leczenia albendazolem jest przepisywany po 2 do 4 tygodniach.
Albendazol, podobnie jak inne leki przeciwpasożytnicze, ma skutki uboczne. Należy pamiętać, że masowa śmierć larw Toxocara ma również toksyczny wpływ na organizm pacjenta, dlatego podczas leczenia przeciwpasożytniczego pacjentom należy przepisać leki przeciwhistaminowe. U osób ze skłonnością do atopii leczenie przeciw robakom należy przeprowadzić na tle podawania prednizolonu, aby uniknąć rozwoju reakcji toksyczno-alergicznych.
Podczas leczenia raz w tygodniu pacjentowi przepisuje się ogólne badanie krwi i badania wątroby. Niewielki wzrost prób wątrobowych nie jest wskazaniem do odstawienia leku. Jeśli wyniki testów wątrobowych są wysokie, leczenie należy przerwać.
Mebendazol na toksokarozę
Szeroko stosowany w leczeniu toksokarozy u dorosłych i dzieci Mebendazol. Lek jest dobrze tolerowany. Rzadko powoduje skutki uboczne. Jest przepisywany dla 2-letnich dzieci 100 mg 2 razy dziennie przez 10-14 dni, dla dorosłych - do 300 mg dziennie w 2 dawkach rano i wieczorem. Powtórzony kurs przeprowadza się po 14 dniach.
Medamina na toksokarozę
Stosuje się go w leczeniu toksokarozy u dorosłych i dzieci Medamina. Lek stosuje się w każdym wieku, z zachowaniem ostrożności u dzieci poniżej 2 roku życia, w dawce 10 mg na 1 kg masy ciała 2–3 razy dziennie przez 3 dni. Jeśli to konieczne, przebieg leczenia powtarza się po 14–21 dniach.
Objawowe leczenie toksokarozy u dorosłych i dzieci
Objawy toksokarozy u dorosłych i dzieci są liczne i zróżnicowane. Choroba występuje z uszkodzeniem wielu narządów, dlatego w leczeniu robaczycy równolegle z lekami przeciwpasożytniczymi stosuje się leki objawowe:
W przypadku ciężkiego uszkodzenia płuc wraz z rozwojem hipoksemii, serca i centralnego układu nerwowego, stosuje się glukokortykoidy w celu tłumienia reakcji zapalnej.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne mają silne działanie przeciwzapalne.
W celu zwalczania objawów alergii wskazane jest przyjmowanie leków przeciwhistaminowych.
Kiedy rozwija się skurcz oskrzeli, pacjentom przepisuje się leki rozszerzające oskrzela i wykrztuśne na zapalenie płuc, przepisywane są leki przeciwbakteryjne;
W przypadku uszkodzenia wątroby wskazane są hepatoprotektory.
Rokowanie w przypadku toksokarozy u dorosłych i dzieci jest na ogół korzystne. Skutki śmiertelne występują w przypadku intensywnej inwazji i braku specyficznego leczenia.
Po leczeniu pacjenci są monitorowani przez 6 miesięcy. Raz na 2 miesiące pacjenci są badani przez lekarza i badani. Po uzyskaniu 2 negatywnych wyników testu ELISA na obecność przeciwciał przeciwko Toxocara, wykonanych w odstępie 3 miesięcy, pacjenci są skreślani z rejestru.
Zapobieganie toksokarozie obejmuje zestaw ogólnych środków higienicznych i sanitarno-epidemiologicznych mających na celu ochronę populacji przed zakażeniem jajami toksokarozy.
Ogólne środki higieny
Pierwszą barierą w zakażeniu jajami Toxocara jest przestrzeganie zasad higieny osobistej. Dokładne mycie rąk mydłem po kontakcie z glebą i zwierzętami znacznie zmniejsza ryzyko infekcji. Należy również dokładnie myć warzywa, owoce i zioła, a jeśli to możliwe, zalać je wrzątkiem.
Konieczne jest zaszczepienie dzieciom umiejętności sanitarnych i higienicznych. Naucz, jak prawidłowo myć ręce, nie jeść brudu i nie wkładać rąk i zabawek do ust.
Stale zwalczaj karaluchy niosące jaja Toxocara.
Ryż. 6. Zdjęcie przedstawia Toxocara w psich odchodach (po lewej) i jajach Toxocara (po prawej).
Edukacja sanitarna wśród obywateli
Należy stale prowadzić i doskonalić prace edukacyjne w zakresie higieny sanitarnej wśród ludności, informować o możliwych źródłach zakażenia i drogach jego przenoszenia.
Stale wykonuj prace wśród osób, które mają stały kontakt ze źródłami infekcji – lekarzy weterynarii, kopaczy, hodowców psów itp.
Środki sanitarne i przeciwepidemiczne
Ogranicz kontakt dzieci ze zwierzętami.
Odrobaczaj psy domowe dwa razy w roku.
Zapobieganie rozwojowi choroby u zakażonych szczeniąt (odrobaczenie przedobrazowe). Ten rodzaj leczenia całkowicie zapobiega rozprzestrzenianiu się infekcji u szczeniąt w wieku 4 - 5 tygodni. Leczenie przeprowadza się także u ciężarnych suk.
Należy podjąć działania mające na celu ograniczenie liczby bezdomnych psów.
Zapewnij tereny do spacerów dla psów.
Ochrona ogrodów publicznych i placów zabaw dla dzieci przed odwiedzającymi je zwierzętami.
Podnieś poziom kulturowy właścicieli psów.
Zakaz wyprowadzania psów w parkach, ogrodach i na placach.
Ryż. 7. Należy ograniczać kontakt dzieci ze zwierzętami.
Toxocara występuje u 97% szczeniąt i 30% psów. Przedporodowe odrobaczanie zapobiegnie rozprzestrzenianiu się infekcji u szczeniąt.
