Nużyca to przewlekła dermatoza, obejmująca głównie skórę twarzy. Jego przyczyną jest roztocz gruczołów trądzikowych. Choroba może rozwijać się niezależnie, ale najczęściej pojawia się na tle trądziku różowatego, trądziku, łojotokowego i okołowargowego zapalenia skóry, komplikując ich przebieg. Przekrwienie, grudki, krosty, nacieki zapalne i ziarniniaki w głębokich warstwach skóry właściwej to główne elementy skórne nużycy. W przypadku przedwczesnej diagnozy i braku odpowiedniego leczenia choroba prowadzi do zniekształcenia twarzy, chorób oczu i łysienia.
Pogorszenie wyglądu pacjenta prowadzi do rozwoju nerwic i depresji.
Bez leczenia choroba postępuje bardzo szybko i w krótkim czasie obejmuje duże obszary skóry. Kleszcze są nosicielami bakterii, wirusów i grzybów, co komplikuje przebieg choroby. Odchody i martwe zwierzęta są silnymi alergenami, co prowadzi do rozwoju alergicznego zapalenia skóry.
Bakterie pyogenne powodują rozwój infekcji ropnych, czyraków i ropni podskórnych.
W przewlekłej postaci choroby sole wapnia odkładają się w głębokich warstwach skóry właściwej, tworzy się blizna, co prowadzi do zaburzenia mimiki twarzy i pojawienia się szaro-zielonego koloru skóry.
Kiedy proces zapalny jest zlokalizowany na nosie, następuje wzrost jego elementów i rozwija się rhinophyma.
Zapalenie skóry głowy może prowadzić do łysienia.
Nużycę często powikłaniem jest zapalenie spojówek, zapalenie powiek, zapalenie brzeżne rogówki i zespół suchego oka. Przebieg przewlekły jest powikłany nieprawidłowym wzrostem rzęs.
We wszystkich przypadkach wysypki grudkowo-krostkowej na twarzy należy przeprowadzić analizę nużycy, co zapobiegnie rozwojowi poważnych powikłań.
Ryż. 1. Na zdjęciu nużyca na twarzy.
Gdzie mogę się przebadać na nużycę?
Analizę pod kątem nużycy można przeprowadzić w publicznych i prywatnych placówkach medycznych. Lepiej jest mieć instytucję, w której jest więcej możliwości prowadzenia takich badań na wysokim poziomie. Często pierwszeństwo mają prywatne kliniki, gdzie koszt badania waha się od 250 do 500 rubli.
Ryż. 2. Jedyną metodą określenia obecności roztoczy w gruczołach łojowych i mieszkach włosowych jest metoda mikroskopowa.
Demodekspęcherzykowydługi(długie szczypce) żyją w mieszkach włosowych w grupach. W nocy kleszcze wypełzają na powierzchnię, aby się kopulować. Łatwiejsze do zdiagnozowania niż krótkie kleszcze.
Demodekspęcherzykowykrótkie(krótkie szczypce) oŻyją pojedynczo w ujściach przewodów wydalniczych gruczołów łojowych i Meiboma, przez co są trudne do wykrycia. Rzadko wypływają na powierzchnię, co utrudnia diagnozę i leczenie.
Ryż. 3.Na zdjęciu roztocz demodex krótki i długi.
Jedyną metodą określenia obecności roztoczy w gruczołach łojowych i mieszkach włosowych jest metoda mikroskopowa. W diagnostyce nużycy ważne jest nie tylko wykrycie pasożytów, ale także ustalenie ich rodzaju (przynależności taksonomicznej) i liczebności. Odpowiednio dobrana metoda pobierania próbek pomoże sprostać temu zadaniu. Istnieje kilka metod gromadzenia materiału do badań, z których każda ma swoje zalety i wady:
Zdrapywanie z powierzchni skóry.
Wyciśnięcie zawartości gruczołów łojowych.
Powierzchowna biopsja.
Biopsja skóry.
Ekstrakcja brwi i rzęs.
Ryż. 4. Roztocze Demodex są długie (na zdjęciu po lewej) i żyją w grupach mieszków włosowych. Roztocza krótkie (na zdjęciu po prawej) żyją w ujściach przewodów wydalniczych gruczołów łojowych i Meiboma, często samotnie.
Za pomocą skrobania można przeanalizować duży obszar zmiany, na przykład, jeśli podejrzewa się nużycę skóry pleców, klatki piersiowej i ud, co obserwuje się w powszechnej postaci choroby. Technika jest niewykrywalna krótki tik Demodekspęcherzykowykrótkie, żyjące w ujściach przewodów łojowych i wydalniczych Meiboma. Zabieg jest bezbolesny i nie powoduje żadnych niedogodności dla pacjenta.
Warunki skrobania w przypadku nużycy:
na 2 dni przed zabiegiem nie stosować kosmetyków leczniczych i dekoracyjnych;
nie myj twarzy przez 1 dzień;
Lepiej jest przeprowadzić zabieg wieczorem, kiedy kleszcze zaczynają się czołgać.
Skrobiny można pobrać z dotkniętych obszarów twarzy, skóry głowy, uszu, klatki piersiowej, pleców i ud lub, w przypadku braku objawów, z kilku miejsc jednocześnie. Skrobanie wykonuje się łyżką do oczu lub skalpelem.Zawartość pęcherzyka można wycisnąć. Na szkiełko szklane nanosi się kroplę 10% alkalicznego roztworu, do którego dodaje się badany materiał. Na górze umieszczona jest szklana szkiełko. Po 5 - 10 minutach preparat ogląda się pod mikroskopem.
Brak jaj i roztoczy w preparacie jest wynikiem negatywnym.
Jeżeli w preparacie wykryte zostaną jaja, larwy, roztocza i błony jaj, wynik uważa się za pozytywny.
Jeżeli badanie ujawniło jedynie skorupki jaj i produkty przemiany materii roztoczy, badanie należy powtórzyć. Podczas leczenia pasożyty stale przemieszczają się do obszarów nieleczonych lekami przeciwpasożytniczymi. Najczęściej jest to krawędź skóry głowy.
Ze względu na to, że nie zawsze udaje się wykryć w gruczołach łojowych krótkie roztocza Demodex, uzyskanie wyniku ujemnego nie zawsze oznacza brak pasożytów.
Często w połączeniu z zabiegiem skrobania stosuje się technikę wyciskania zawartości gruczołów łojowych. Technikę wyciskania stosuje się w celu usunięcia roztoczy z gruczołów łojowych. Uraz skóry i niemożność objęcia badaniami dużego obszaru to główne wady tej techniki.
Tłuszcz w kształcie nici, wyciśnięty z gruczołów łojowych, zanurzany jest w specjalnym roztworze, gdzie całkowicie się rozpuszcza. Następnie zawartość roztworu bada się pod mikroskopem na obecność pasożytów. Roztocza żelazistego nie można pomylić: ma 8 kończyn i porusza się za pomocą mandrynów otwierających usta.
Ryż. 6. Zdjęcie przedstawia roztocza Demodex pod mikroskopem.
Podczas laboratoryjnej diagnostyki nużycy sporządza się akarogram na podstawie liczenia jaj, larw, nimf i dorosłych (dorosłych).
Kryterium aktywności roztocza Demodex jest wykrywanie z odległości 1 cm2 więcej niż 5 jaj, larw lub osobników dorosłych.
Kryterium aktywności roztoczy w nużycy rzęs jest wykrycie więcej niż 1 roztocza na 2 - 4 rzęsach.
Powtarzane akarogramy pozwalają na ocenę prowadzonej terapii.
Ryż. 7. Zdjęcie przedstawia widok roztoczy Demodex długich pod mikroskopem.
Ryż. 8. Kryterium aktywności roztocza Demodex jest wykrycie jaj, larw lub osobników dorosłych. Zdjęcie pokazuje (od lewej do prawej) stadia rozwojowe roztocza Demodex od jaja, larwy, protonimfy i nimfy do postaci dorosłej.
Do pozyskania materiału do badań wykorzystuje się technikę biopsji powierzchownej zwanej „testem Scotcha”. Technika ta jest bardziej skuteczna niż zwykła mikroskopia. Łatwość użycia i możliwość zbadania dowolnego obszaru skóry to zalety tej techniki. Wadami są trudność w uzyskaniu materiału z niektórych obszarów skóry, na przykład z okolicy skrzydeł nosa, problemy ze sterylnością i urazy nabłonka.
Szyba pokrywy jest odtłuszczona. Na jego powierzchnię nakłada się kroplę kleju cyjanoakrylowego lub medycznego kleju sulfakrylanowego, czyli BF-6. Pokryte klejem szkło nakrywkowe przykleja się do badanej powierzchni przez 1 minutę.
Aby przeprowadzić procedurę pozyskiwania materiału, możesz również użyć taśmy 1 cm.2. Po odklejeniu od powierzchni skóry taśmę przykleja się do szkiełka nakrywkowego.
Po zabiegu na taśmie i szkiełku nakrywkowym pozostaje warstwa naskórka oraz zawartość gruczołów łojowych z pasożytami.
Następnie na badany obszar nakłada się kroplę roztworu alkalicznego. Na górze umieszczona jest szklana osłona. Preparat bada się pod mikroskopem.
Laboratoryjne metody badania na obecność roztoczy Demodex nie są całkowicie wiarygodne.
Biopsja skóry, a następnie badanie histologiczne dostarcza więcej informacji niż wszystkie powyższe metody diagnozowania nużycy. Za jego pomocą można całkowicie usunąć zawartość gruczołów łojowych. Negatywnym aspektem badania jest uraz skóry i niemożność objęcia badaniami dużych obszarów zmiany. Biopsję skóry wykonuje się za pomocą skalpela lub igły do nakłuwania. Następnie przeprowadza się badanie histologiczne uzyskanego materiału. Biopata uzyskany skalpelem jest bardziej pouczający, ponieważ zachowuje strukturę anatomiczną badanego obszaru, zachowując wszystkie warstwy skóry, mieszki włosowe i gruczoły skórne.
Ryż. 11. Jako dodatkową technikę badawczą stosuje się dermatoskopię w przypadku nużycy. Za jego pomocą można zobaczyć roztocza na skórze i rozszerzonych naczyniach krwionośnych.
Ryż. 12. Optyczna tomografia koherentna pozwala na ocenę wewnętrznej struktury powierzchniowych warstw skóry w czasie rzeczywistym w 2 projekcjach. Na zdjęciu po lewej stronie gruczoły potowe, po prawej włosy i gruczoły łojowe.
Ryż. 13. Konfokalna laserowa mikroskopia skaningowa pozwala ocenić stan skóry i uzyskać obraz 4-wymiarowy. Na zdjęciu laserowy skaningowy mikroskop konfokalny LSM780.
Aby zdiagnozować nużycę powiek, należy pobrać metodą wyrywania 4 rzęsy z powieki dolnej i górnej i poddać je badaniu mikroskopowemu. Ta metoda laboratoryjnej diagnostyki nużycy oka jest jedyna. Niektórzy pacjenci odczuwają ból podczas zabiegu.
Do zabiegu ekstrakcji rzęs należy się przygotować:
W ciągu 24 godzin przed badaniem nie należy moczyć twarzy ani nakładać produktów leczniczych i kosmetyków dekoracyjnych.
Nie należy wprowadzać kropli leczniczych do oczu (z wyjątkiem tych żywotnych).
Unikaj dostania się szamponu do oczu podczas mycia włosów.
Kryterium aktywności roztoczy w nużycy rzęs jest wykrycie więcej niż 1 roztocza na 2 - 4 rzęsach. Jeśli na 8 rzęsach zostanie znalezionych więcej niż 10 roztoczy, uważa się to za poważną inwazję.
