Choroby paznokci, w których zmienia się kształt i wielkość płytek paznokciowych, zawsze powodują duży dyskomfort u człowieka i znacznie obniżają jakość życia. Paznokcie są lustrem odzwierciedlającym stan zdrowia człowieka i często jako pierwsze sygnalizują poważne choroby organizmu. Normalne płytki paznokcia mają kolor jasnoróżowy. Są błyszczące i mają lekkie przebarwienie w środku. Na tylnym brzegu znajduje się biały wał paznokcia. Zmiany w płytce paznokcia, fałdach paznokcia i łożysku paznokcia o charakterze troficznym nazywane są onychodystrofią.
Przyczyn zmian w paznokciach jest wiele, dzielimy je na egzogenne i endogenne. Czynniki endogenne obejmują:
Lokalne procesy patologiczne.
Powszechne choroby zakaźne.
Choroby narządów wewnętrznych.
Choroby skórne.
Onychodystrofię paznokci dzieli się na 3 typy: zanikowe, przerostowe i zaburzenia pigmentacji paznokci.
Najczęściej paznokcie są dotknięte grzybami i zmieniają się z łuszczycą, egzemą i liszajem płaskim.
Ryż. 1. Na zdjęciu onychodystrofia różnego pochodzenia.
Grzyb paznokci. Najczęstszą przyczyną zmian w kształcie, fakturze, wyglądzie i grubości płytek paznokciowych są choroby grzybicze (grzybica paznokci). Na różnych etapach rozwoju choroby zmiany te wyrażają się w tej czy innej formie. Z biegiem czasu paznokcie ulegają deformacji, kruszą się, łamią lub oddzielają się od łożyska paznokcia.
Łuszczyca. Paznokcie mogą się zmieniać w przypadku łuszczycy. Przyczyny choroby nie zostały jeszcze ustalone. Przyjmuje się, że wiodącą rolę w rozwoju dermatozy odgrywają zaburzenia w funkcjonowaniu układu odpornościowego organizmu oraz uwarunkowania genetyczne. Płytki paznokciowe z łuszczycą zmieniają się na długo przed pojawieniem się głównych objawów choroby - płytek łuszczycowych na skórze. Im bardziej matryca jest zaangażowana w proces patologiczny, tym wyraźniejsza jest zmiana płytki paznokcia. Główne objawy zmian łuszczycowych w łuszczycy pierwotnej: punktowe zagłębienia i zmęczenie, oddzielenie od łożyska paznokcia, pojawienie się dymiących linii, narastająca suchość paznokci, ich łamliwość, rozwój rogowacenia podpaznokciowego we wtórnej postaci choroby. Płytki paznokci zmieniają kształt, na ich powierzchni pojawiają się łuski i głębokie bruzdy, często obserwuje się zmiany koloru, rozwarstwianie i łuszczenie się.
Liszaj płaski. Ścienienie płytek paznokciowych, zmiany ich zabarwienia, rozwarstwianie na wolnym brzegu, oddzielanie się od łożyska paznokcia i uszkodzenie fałdów paznokciowych to główne objawy liszaja płaskiego. Paznokcie zmniejszają się. Często na ich powierzchni pojawiają się pęknięcia i przetłoczenia. Przyczyny liszaja płaskiego nie zostały jeszcze ustalone. Na rozwój procesu patologicznego wpływa wiele czynników.
Ryż. 3. Różne typy onychodystrofii. Od lewej do prawej – pęknięcia, bruzdy podłużne i rozdwajanie się płytki paznokciowej w różnych schorzeniach.
Kruche, kruszące się i łamliwe paznokcie (fragilitas unguium)
Onychodystrofia, w której paznokcie stają się łamliwe, kruszą się i łamią, często pojawia się na skutek narażenia na działanie środków chemicznych, wody i lakieru do paznokci, w wyniku częstego manicure, nieprawidłowej pracy tarczycy (niedoczynności tarczycy), trądu i kiły, a w starszym wieku jest chorobą oznaka starzenia. Przewlekły przebieg łuszczycy prowadzi do łamliwości i kruszenia się skóry. Czasami choroba jest wrodzona. Zdaniem części naukowców zjawisko to może wynikać ze słabej zdolności keratyny do wiązania i adsorbowania wody.
Patologia najczęściej występuje u kobiet i często łączy się ją z innymi typami onychodystrofii. Z reguły paznokcie odrywają się od wolnej krawędzi, a wszystkie warstwy płytek paznokciowych ulegają zniszczeniu lub tylko górna warstwa. Wraz ze zwiększoną kruchością wolna krawędź paznokci staje się nierówna i frędzlami.
Ryż. 4 i 5. Na zdjęciu łamliwe paznokcie (fragilitas unguium).
Ryż. 5.1. Na zdjęciu widać zwiększoną łamliwość paznokci. Patologia często występuje u kobiet.
Ryż. 6 i 7. Na zdjęciu grzybica paznokci (po lewej) i paznokcie z liszajem płaskim (po prawej).
Ryż. 8 i 9. Na zdjęciu łuszczyca paznokci.
Ryż. 10 i 11. Na zdjęciu grzyb paznokci.Zniszczone paznokcie.
Szorstkie i łuszczące się paznokcie (trachnonychia)
Trachnonychia jest dość nietypową formą onychodystrofii. W przypadku choroby brak lunuli, obecność cienkich i małych łusek, paznokcie wyglądają na suche, matowe, łuszczące się, czasem z punktowymi wgłębieniami. Wolna krawędź jest postrzępiona, z licznymi pęknięciami.
Najczęściej ten typ onychodystrofii występuje w łuszczycy, egzemie, neurodermicie, liszaju płaskim i stanach niedoborów odporności.
Onychodystrofia w postaci punktowych wgłębień i wgnieceń (zużycie w kształcie naparstnicy) występuje najczęściej w łuszczycy i często pojawia się na długo przed głównymi objawami choroby. Nieco rzadziej zmiany takie odnotowuje się w egzemie, chorobach ogólnoustrojowych, a pojawiają się u chorych na łysienie plackowate, złuszczające zapalenie skóry, liszaj płaski, egzemę, gruźlicę i kiłę. Czasami u całkowicie zdrowych osób występują punktowe depresje.
Klinicznie onychodystrofia charakteryzuje się pojawieniem się małych zagłębień i wgłębień na powierzchni paznokcia, przypominających naparstek. W przypadku kiły późnej punktowe zagłębienia mają wydłużony kształt.
Ryż. 21 i 22. Na zdjęciu łuszczyca paznokci. Objaw „naparstka”.
Ryż. 23 i 24. Na zdjęciu łuszczyca paznokci. Objaw „naparstka”.
Separacja paznokci (onychoschisis i onychorrhexis)
Rozdwajanie się płytek paznokciowych i zwiększona łamliwość mogą wystąpić w kierunku podłużnym (onychorrhexis) i poprzecznym (onychoschisis).
Onychoschiza– poprzeczne oddzielanie się paznokcia bez cech stanu zapalnego. Płytka paznokcia przy wolnym brzegu rozdwaja się na 2–3 warstwy. Pozostała część paznokcia rośnie normalnie.Najczęściej separację poprzeczną rejestruje się na paznokciach drugiego, trzeciego i czwartego palca.
Częstą przyczyną tej patologii są ciągłe drobne urazy mechaniczne, które występują u muzyków podczas gry na instrumentach smyczkowych i wykonywania zabiegów kosmetycznych (manicure). Przyczyną rozdwajania może być egzema i liszaj płaski. Rozszczep blaszki jest często patologią wrodzoną.
Onychoreksja – podłużne oddzielenie płytki paznokcia. Patologia występuje w przewlekłych dermatozach (najczęściej w liszaju płaskim, łuszczycy i egzemie), a także w grzybicy paznokci oraz u osób mających stały kontakt z roztworami chemicznymi i substancjami wysuszającymi paznokcie.
Ryż. 25. Na zdjęciu widać separację paznokci w kierunku poprzecznym (onychoschisis).
Ryż. 26 i 27. Oddzielenie paznokcia w kierunku poprzecznym (onychoschisis).
Ryż. 28 i 29. Na zdjęciu oddzielenie paznokci w kierunku podłużnym z liszajem płaskim.
Ryż. 30 i 31. Rozdzielanie paznokci w kierunku podłużnym (onychoreksja).
Ryż. 32 i 33. Na zdjęciu widać separację paznokci w kierunku podłużnym (onychorrhexis).
Na zdrowych płytkach paznokci, pęknięcia zawsze pojawiają się nagle. Zjawisko to wiąże się z użyciem znacznych sił podczas zabiegu obróbki paznokci (manicure) ostrymi narzędziami.
Tego typu zmiany dotyczą płytek paznokciowych kciuków. Zjawisko charakteryzuje się pojawieniem się głębokiego rowka (szerokiego kanału) o szerokości 4–5 mm. Często umiejscowiony jest centralnie, rzadziej – bliżej zewnętrznej krawędzi płytki paznokcia.Rowek zaczyna się u nasady płytki paznokcia i stopniowo przesuwa się w kierunku jej wolnego brzegu, gdzie dzieli paznokieć na dwie równe części
Często bruzdy pojawiają się po urazach i zaburzeniach funkcjonowania autonomicznego układu nerwowego. Odnotowano rodzinny charakter patologii.
Paznokcie mają szczególny wygląd w przypadku dystrofii kanałowej pośrodkowej, kiedy na ich powierzchni tworzy się wiele płytkich, poprzecznych rowków i grzbietów, położonych równolegle. Patologia występuje w przypadku liszaja płaskiego, frynodermii, starczej mikroangiopatii miażdżycowej (w tym objawu „pustego palca”).
Ryż. 36 i 37. Na zdjęciu widać zwyrodnienie kanałowe podłużne.
Ryż. 38, 39 i 40. Na zdjęciu widoczna jest dystrofia kanałowa podłużna.
Ryż. 53 i 54. Na zdjęciu widać dystrofię kanału pośrodkowego paznokcia.
Ryż. 55 i 56. Na zdjęciu widać dystrofię kanału pośrodkowego paznokcia.
Przyczyną pojawienia się podłużnych bruzd i żeberek na paznokciach jest dysfunkcja macierzy, którą obserwuje się w liszaju płaskim, dnie moczanowej, łuszczycy, reumatoidalnym zapaleniu stawów, stresie i zaburzeniach metabolicznych (na przykład niedoborze cynku u wegetarian). Podłużne rowki występują u osób całkowicie zdrowych i starszych. Każdemu rowkowi i grzbietowi odpowiadają grzbiety znajdujące się na spodniej powierzchni płytki paznokcia. Mogą być wielokrotne lub pojedyncze. Głębokie bruzdy podłużne wiążą się ze ścieńczeniem płytki paznokcia i utratą miąższu.
Ryż. 41 i 42. Na zdjęciu widoczne są podłużne rowki na paznokciach.
Ryż. 43 i 44. Na zdjęciu widać łuszczycę. Podłużne rowki na paznokciach.
Ryż. 45 i 46. Na zdjęciu liszaj płaski. Podłużne rowki na paznokciach.
Ryż. 47. Na zdjęciu liszaj płaski. Podłużne rowki na paznokciach.
Ryż. 48 i 49.Podłużne rowki na paznokciach. Onychodystrofia typu „tarka”.
Bruzdy poprzeczne występują przy ciężkich chorobach somatycznych i narażeniu na szereg czynników środowiskowych. Im głębszy rowek, tym bardziej uszkodzona jest macierz paznokcia. Szczeliny często pojawiają się przy wielu chorobach skóry, zawale mięśnia sercowego, po chemioterapii, chorobie Raynauda i narażeniu na niskie temperatury.
Rowek poprzeczny gwoździa (rowek Bo lub Bo-Reilly)
Poprzeczny łukowaty rowek, który rozciąga się od jednego bocznego grzbietu do drugiego, jest powszechnym typem onychodystrofii. Rowek Bo pojawia się obok lunuli i w miarę wzrostu płytki paznokcia przesuwa się do przodu do jej wolnego brzegu. Pojawienie się rowka Beau-Reilly'ego wskazuje na tymczasowe zatrzymanie lub zakłócenie normalnego funkcjonowania macierzy paznokcia. Gdy matryca ulegnie uszkodzeniu, w krótkich odstępach czasu pojawia się kilka poprzecznych bruzd i wówczas płytka paznokcia staje się pofalowana.
Bruzda Bo pojawia się po urazach lub stanach zapalnych tylnego wału paznokciowego, egzemie, łuszczycy, mikroangiopatii cukrzycowej, infekcjach przebiegających z wysoką gorączką, zawale mięśnia sercowego i zatorowości płucnej, u dzieci po szkarlatynie. Bruzdy Bo często powstają, gdy naruszana jest technika usuwania lakieru hybrydowego za pomocą noży.
Ryż. 50 i 51. Zdjęcie przedstawia rowki poprzeczne (rowki Beau-Reilly).
Ryż. 52 i 52.1. Na zdjęciu rowki poprzeczne (rowki Beau-Reilly).
Oddzielenie paznokci od łożyska paznokcia może być częściowe lub całkowite.
Częściowe oddzielanie się paznokci (onycholiza)
W przypadku onycholizy płytki paznokcia są częściowo oddzielone od łożyska paznokcia.
Oddzielenie paznokcia rozpoczyna się od strony wolnej krawędzi, która staje się biała, przy zachowaniu jej integralności. W przypadku infekcji grzybiczej i onycholizy o charakterze bakteryjnym płytka paznokcia może się zdeformować, zmienić jej kolor i zdeformować powierzchnię.
Infekcja grzybicza (rubromykoza) i łuszczyca są głównymi przyczynami tej patologii.
Tyreotoksykoza, ciężkie zatrucie, uraz i egzema również czasami powodują odrywanie paznokci. Paznokcie łuszczą się na skutek niedoczynności tarczycy i zaburzeń metabolicznych w organizmie, atopowego zapalenia skóry, wrodzonego oddzielania się naskórka itp.
Ryż. 57 i 58. Na zdjęciu onycholiza to częściowe oddzielenie płytek paznokciowych na rękach z rubromykozą.
Ryż. 59 i 60. Na zdjęciu onycholiza to częściowe oddzielenie płytek paznokciowych na dłoniach w wyniku infekcji grzybiczej.
Ryż. 61 i 62. Na zdjęciu onycholiza to częściowe oddzielenie płytek paznokciowych na dłoniach na skutek zakażenia grzybami Candida.
Ryż. 63 i 64. Zdjęcie przedstawia onycholizę w przebiegu łuszczycy.
Ryż. 65 i 66. Zdjęcie pokazuje onycholizę w przypadku łuszczycy.
Całkowita separacja (onychomadeza)
Całkowite oddzielenie płytki paznokcia rozpoczyna się od bliższego brzegu. Proces ten rozwija się bardzo szybko i jest rejestrowany głównie na kciukach dłoni i stóp. Przyczyna oddzielenia się płytki paznokcia nie jest dziś jasna, ale wiadomo, że przy całkowitym oddzieleniu funkcja matrycy jest znacznie upośledzona.
Czasami separację poprzedza kontuzja, manicure przy użyciu ostrych narzędzi. Przyczyną onychomedozy może być grzybica paznokci, łuszczyca, sarkoidoza i egzema. W niektórych przypadkach patologia ma charakter dziedziczny, co objawia się wrodzoną chorobą naskórka.
Ryż. 67 i 68. Zdjęcie przedstawia całkowite rozdzielenie płytek paznokciowych.Po prawej stronie onychomadeza, w wyniku kontuzji.
Ryż. 69 i 70. Na zdjęciu onychomadeza na rękach i nogach.
Ryż. 71 i 72. Na zdjęciu onychomadeza na nogach.
Ryż. 73. Zdjęcie przedstawia całkowite i częściowe oddzielenie płytki paznokcia od łożyska paznokcia.
Hapalonychia jest rzadką formą onychodystrofii. Zmiękczone paznokcie łatwo się wyginają i łamią, a na ich wolnym brzegu pojawiają się pęknięcia. Przyczyną zmiękczenia paznokci jest naruszenie metabolizmu siarki podczas tworzenia keratyny w paznokciach.
Ryż. 74. Zmiękczone paznokcie łatwo się wyginają i łamią.
Płytki paznokciowe nabierają kształtu szczypiec, gdy ich krawędzie wrastają w tkankę wału paznokciowego, która ulega zapaleniu i pokryta jest krwawymi strupami. Uszkodzona powierzchnia jest łatwo podatna na uszkodzenia i często krwawi. Granulki – „dzikie mięso” – rosną. Występuje ciągłe wydzielanie ropy. W pobliżu pacjenta wyczuwalny jest intensywny zapach. Chorobie towarzyszy silny ból, z powodu wrastających paznokci u nóg pacjent zaczyna utykać. Choroba jest najczęściej rejestrowana u młodych ludzi.
Główną przyczyną choroby jest czynnik dziedziczny, gdy występuje wyraźna podłużna krzywizna płytki paznokcia. Jego wzrost przybiera ukośny kierunek. Sam wał paznokciowy ulega znacznemu powiększeniu, a łożysko paznokcia jest wąskie.
Chorobie sprzyja noszenie obcisłych butów, niewłaściwe obcinanie paznokci, zmiana kierunku wzrostu dużego palca u nogi oraz urazy. Choroba jest często rejestrowana u osób wykonujących określone zawody - baletnic, tancerzy, koszykarzy, bokserów i piłkarzy.
Ryż. 75 i 76. Ale na zdjęciu jest wrastający paznokieć.Poduszka jest w stanie zapalnym, pokryta krwawymi strupami i krwawieniem. Widoczny jest wzrost granulacji („dzikie mięso”).
Ryż. 77 i 78. Ale na zdjęciu jest wrastający paznokieć (w kształcie szczypiec).
Płaskie paznokcie (platonychia)
Platonychia najczęściej jest wadą wrodzoną. Choroby takie jak marskość wątroby i łuszczyca prowadzą do pojawienia się tej patologii w ciągu życia. Zmiany zawsze dotyczą wszystkich płytek paznokciowych.
Ryż. 79 i 80. Na zdjęciu platonychia.
Ryż. 81. Na zdjęciu widać platychię.
Paznokcie w kształcie łyżeczek (koilonychia)
Paznokcie w kształcie łyżek charakteryzują się pojawieniem się wgłębienia w kształcie spodka na paznokciach. Powierzchnia płytki paznokcia pozostaje gładka i normalnej grubości. Często patologia rozwija się na paznokciach drugiego i trzeciego palca, rzadko na paznokciach stóp.
Koilonychia jest często objawem niedokrwistości z niedoboru żelaza. Kształt płytek paznokciowych zmienia się pod wpływem urazów, długotrwałego narażenia na kwasy i zasady, przy chorobie Addisona, łuszczycy, chorobie Raynauda, toczniu rumieniowatym, anemii, niedoczynności tarczycy, zespole Cushinga i twardzinie skóry. Czasami koilonychia powstaje w wyniku infekcji grzybiczej paznokci. Odnotowano rodzinny charakter tej patologii.
Ryż. 82 i 83. Na zdjęciu widać koilonychię.
Ryż. 84. Na zdjęciu paznokcie w kształcie łyżki (koilonychia).
Małe paznokcie u rąk i nóg są wadą wrodzoną. Nawyk obgryzania paznokci, epilepsja, twardzina skóry, trophoneuroza to główne przyczyny nabytej mikronychii.
Ryż. 85. Na zdjęciu małe paznokcie (mikronychia).
Ryż. 86. Na zdjęciu mikronychia.
Brak płytek paznokciowych (anonychia)
Anochia jest często rodzinna i jest patologią wrodzoną.Czasami obserwowane w chorobach takich jak liszaj płaski, pęcherzyca i wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka.
Ryż. 87 i 88. Na zdjęciu całkowity brak płytek paznokciowych (anonychia).
Uszkodzenia płytek paznokciowych często skutkują znacznymi defektami kosmetycznymi – deformacją, zniszczeniem i krwotokiem. Czasami przyczyną krwotoków u nasady paznokcia może być bakteryjne zapalenie wsierdzia i reumatoidalne zapalenie stawów.
Ryż. 91 i 92. Zdjęcie przedstawia stan paznokci po urazie.
Ryż. 93 i 94. Zdjęcie przedstawia stan paznokci po urazie.
Ryż. 95 i 96. Zdjęcie przedstawia stan paznokci po urazie.
Ryż. 97 i 98. Zdjęcie przedstawia stan paznokci po urazie.
Najczęstszą przyczyną pogrubienia płytek paznokciowych jest grzybica i łuszczyca. Nieco rzadziej patologię stwierdza się w egzemie, brodawkach łożyska paznokcia, liszaju płaskim, niektórych endokrynopatiach, odmrożeniach, oparzeniach, kile i zaburzeniach krążenia kończyn dolnych.
Pogrubieniu paznokcia towarzyszy pojawienie się nierówności, ciemnienie i utrata przezroczystości, aż do prawie czarnego ciemnienia.
Ryż. 99 i 100. Na zdjęciu pogrubienie płytek paznokciowych na skutek infekcji grzybiczej i łuszczycy.
Ryż. 101 i 102. Na zdjęciu grzyb paznokci typu przerostowego. Onyhauxis.
Ryż. 103 i 104. Na zdjęciu grzyb paznokci typu przerostowego Onychauxis.
Ryż. 105 i 106. Na zdjęciu grzyb paznokciowy, typ przerostowy.
Pogrubienie i skrzywienie płytek paznokciowych występuje przy urazach, noszeniu niewygodnego obuwia, odmrożeniach, grzybicy paznokci, zaburzeniach krążenia kończyn dolnych oraz u osób starszych. Często choroba ma charakter wrodzony, gdy przyczyną onychogryfozy jest niedożywienie tkanek łożyska paznokcia. Dotknięty jest jeden lub wszystkie paznokcie. Mają skalistą gęstość, wyboistą powierzchnię i podłużne rowki w kolorze żółtobrązowym lub brązowym. Paznokcie wydłużają się, czasem ich długość sięga 3 - 3,5 cm, mogą się skręcić, przypominając róg barana lub skręcić w spiralę.
Ryż. 107 i 108. Na zdjęciu onychogryfoza (paznokcie w kształcie pazurów).
Ryż. 109 i 110. Na zdjęciu onychogryfoza (paznokcie w kształcie pazurów).
Scleronychia (z gr. sclero – twarda) to specyficzny rodzaj onychodystrofii nabytej. Patologia charakteryzuje się pojawieniem się szczególnej twardości
płytka paznokcia, która zmienia kolor na żółtawy lub brązowy, zanik księżyca, skrzywienie osi poprzecznej paznokcia, łukowate skrzywienie osi podłużnej, wolniejszy wzrost paznokcia, zanik księżyca i skóry paznokcia.
Proces ten rozpoczyna się zwykle na wszystkich palcach i trwa od kilku miesięcy do wielu lat z tendencją do samogojenia. Skleronychię często stwierdza się u osób, które przez długi czas były leczone lekami keratolitycznymi z powodu grzybicy paznokci.
Ryż. 111 i 112. Na zdjęciu sleronychia to szczególna twardość płytek paznokciowych.
Najczęściej patologia ta występuje u pacjentów z przewlekłymi chorobami płuc - gruźlicą, rozedmą płuc, nowotworami itp. U niektórych pacjentów paznokcie w postaci „podudzi” występują w chorobach układu sercowo-naczyniowego i białaczce.Często ta patologia ma charakter rodzinny.
Wraz z chorobą paznokcie wraz z paliczkami nabierają kształtu kopuły i znacznie powiększają się, przypominając szkiełka zegarkowe, zachowując jednocześnie normalny kolor i błyszczącą powierzchnię. Niebieskie zabarwienie paznokci wskazuje na niewydolność sercowo-naczyniową.
Ryż. 113 i 114. Na zdjęciu paznokcie „podudzia”. Niebieskawy kolor paznokci wskazuje na niewydolność sercowo-naczyniową.
Wrodzona pachyonychia jest chorobą dziedziczną, która charakteryzuje się ciężką hiperkaratozą podpaznokciową. Wrodzona pachyonychia jest dziedziczona głównie w sposób autosomalny dominujący. Wyróżnia się 4 typy tej choroby, z czego 2 określane są mianem defektów genu keratyny. W 55% przypadków występuje typ I wrodzonej pachyonychii, który charakteryzuje się rozwojem hiperkeratozy podpaznokciowej wszystkich paznokci.
Paznokcie są znacznie pogrubione, matowe i mają kolor szaro-żółty, szaro-zielony lub brązowy. Jednocześnie obserwuje się nadmierne rogowacenie dłoni i podeszew, powstawanie na nich pęcherzy i leukokeratozę jamy ustnej. Dość często dotyczy to tylko płytek paznokciowych. Zdarzają się przypadki, gdy choroba zaczyna się dość późno. Choroba jest częściej rejestrowana u mężczyzn. Wrodzona pachyonychia zawsze powoduje duży dyskomfort u człowieka i znacznie obniża jakość jego życia.
Skrzydlik to przerost eponychium, który niczym skrzydło wyrasta na płytkę paznokcia i przyczepia się do niej. Skórka paznokcia wyrasta od strony fałdu tylnego. Chorobę określa się jako wadę wrodzoną.W niektórych przypadkach skrzydlik rejestruje się z zatarciem zapalenia wsierdzia, twardziny skóry i liszaja płaskiego. Podstawą nabytej skrzydlika jest naruszenie trofizmu paliczków paznokci. Częściej spotykany na paznokciach.
Wzory paznokci lub utrata substancji (otarcie, ścieranie) oznacza zatarcie wolnego brzegu paznokcia, które następuje w wyniku ciągłego drapania skóry przy swędzących dermatozach, takich jak neurodermit, egzema, świąd, grzybicze infekcje skóry itp. .
Najczęściej paznokcie zużywają się na drugim, trzecim i czwartym palcu. Krawędź szlifierska znajduje się pośrodku gwoździa lub po przekątnej. Sama płytka paznokcia staje się błyszcząca i błyszcząca.
